[Koptekst tabel]
Verkoopt: | 1939 | 1940 | 1941 | 1942 | 1943 | 1944 | 1945 | 1946 | 1947 | 1948 | Voorraad in Kg, L. of stuks | Gem. omzet in Kg, L. of stuks p. maand

Wasch- en reinigingsmiddelen.
50—2 Bleekpoeder
51—2 Soda
52—2 Zeep (groene of gele)
53—2 Zeep (huishoud)
54—2 Zeep (toilet)
55—2 Zeeppoeder
56—2 Zelfwerkende waschmiddelen.
57—2 Kaarsen.
58—2 Lucifers.
59—2 Petroleum.

Peulvruchten.
60—3 Boonen (bruine en witte)
60—4 Boonen (uitsl. bruine)
60—5 Boonen (uitsl. witte)
61—3 Erwten (grauwe en groene)
61—4 Erwten (groene uitsl.)
61—5 Erwten (grauwe uitsl.)
62—3 Capucijners en linzen
62—4 Capucijners (uitsl.)
62—5 Linzen (uitsl.)
63—4 Fruit (versch en gedroogd).
63—5 Fruit (uitsl. versch)
63—6 Fruit (uitsl. gedroogd)
64—4 Zuidvruchten (gedroogde).
65—4 Groente conserven.
66—4 Soepen en sauzen.

Brood.
67—4 Brood (wit, bruin, krenten)
68—4 Brood (rogge)
69—4 Gist.
70—1 Kippenvoer e.d.

[Onderaan de linker kolom staat een handgeschreven paraaf, mogelijk "Gp" of "Ep"]

--- Het document is een standaardformulier voor een winkelier of groothandel om de voorraad en omzet per productcategorie bij te houden over een periode van tien jaar (1939-1948). De lijst bevat essentiële goederen zoals wasmiddelen, brandstoffen (petroleum), peulvruchten en brood.

Opvallend is de gedetailleerde onderverdeling van producten (zoals verschillende soorten bonen en erwten), wat wijst op een noodzaak voor nauwkeurige administratie. Het gebruik van de "ch" in "Wasch-" en de dubbele klinkers in "Boonen" getuigt van de spelling-Marchant, die voor de spellinghervorming van 1947 gebruikelijk was. Het formulier zelf is ongebruikt, wat suggereert dat dit een blanco archiefstuk is of een formulier dat nooit in gebruik is genomen voor deze specifieke periode.

--- De tijdsperiode die het formulier bestrijkt (1939-1948) is uiterst significant in de Nederlandse geschiedenis, aangezien deze de gehele Tweede Wereldoorlog en de eerste jaren van de wederopbouw omvat. Tijdens deze jaren was er in Nederland sprake van een distributiesysteem waarbij producten "op de bon" waren.

Zowel winkeliers als overheidsinstanties (zoals het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening) moesten zeer nauwgezet boekhouden van de beschikbare voorraden om de rantsoenering in goede banen te leiden. Dit specifieke formulier zou gebruikt kunnen zijn door een kruidenier om aan te tonen hoeveel voorraad hij in huis had, wat essentieel was voor de toewijzing van nieuwe voorraden door de overheid. De vermelde artikelen behoren tot de primaire levensbehoeften die gedurende de oorlogsjaren schaars waren. Rijksbureau