Handgeschreven brief met ambtelijke kanttekeningen. 20 maart 1944. Mevr. Helsloot-Kortlevers. [Linksboven stempel/kenmerk:]
Nº 466/43/1 M.1944 20/3

[Rechtsboven handgeschreven notitie:]
m. nesp 970

20 Maart 44.

WelE. Heer.
Daar mijn man Theodorus Adrianus Helsloot
wonende Langeleidschedwarsstraat 89 I. In ernstige
toestand in het. W. Gasthuis licht, zoo vraag ik U
beleefd of mijn man zijn broer. J.M. Helsloot zijn
toewijzing mag ontvangen. ik zit thuis nog met
10 minder jarige kinderen, van waarvan de oudste
18 jaar is, dus kan onmogelijk mijn huisgezin
uit, in beleefden afwachting
Mej: x Helsloot
x Kortlevers
Langeleidschedwarssh. 89 I

mijn man zijn toestand is te ernstig om
zelf te schrijven.

[Onderste deel, ambtelijke aantekeningen in ander handschrift:]
Heeft ± 1 jaar bij particulier
gewerkt in lossen dienst.
Is thans ernstig ziek
en ontvangt geen ziekengeld.
Verzoekt thans [doorgehaald: weer] zijn toewijzing
in ontvangst te mogen nemen
en deze toewijzing door zijn broer, eveneens kleinhandelaar
op de markt, te mogen laten verkopen.
Mij geen bezwaar.
Vergelijk gevallen Rooije en v Schaick
met Directeurs afgesproken
Deze zaak aan Weth. R. de V. voor te
leggen

[Marges en stempels:]
Oproepen 20-3-44 [geparafeerd]
opgep. per 22/3 '44 [geparafeerd]
24-3-44
Z.O.Z. In deze brief verzoekt mevrouw Helsloot-Kortlevers de autoriteiten om de markttoewijzing (vergunning of toewijzing van goederen voor de handel) van haar echtgenoot over te dragen aan zijn broer, J.M. Helsloot. De noodzaak hiervoor is tweeledig: haar man, Theodorus Adrianus Helsloot, ligt in kritieke toestand in het Wilhelmina Gasthuis (W. Gasthuis) en zijzelf kan de zorg voor hun tien minderjarige kinderen niet achterlaten om de zaken waar te nemen.

Uit de ambtelijke kanttekeningen blijkt dat de man als losarbeider heeft gewerkt en geen ziekengeld ontvangt, wat de financiële situatie van het grote gezin precair maakt. De ambtenaar adviseert positief ("Mij geen bezwaar"), verwijzend naar eerdere soortgelijke gevallen (Rooije en van Schaick). De zaak wordt voorgelegd aan de wethouder (mogelijk Wethouder de Vlugt of een vervanger). Het document dateert uit maart 1944, de late bezettingstijd in Amsterdam. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de handel op markten streng gereguleerd en gebonden aan toewijzingen vanwege de schaarste en het distributiesysteem. Voor een groot gezin met tien kinderen was het wegvallen van het inkomen van de kostwinner een catastrofe, zeker omdat sociale voorzieningen zoals ziekengeld niet voor iedereen (zoals losse arbeiders) toegankelijk waren.

De vermelding van het "W. Gasthuis" (Wilhelmina Gasthuis) duidt op een van de belangrijkste ziekenhuizen in Amsterdam in die tijd. De snelle afhandeling (kanttekeningen van 20, 22 en 24 maart) suggereert dat de administratie, ondanks de oorlogsomstandigheden, trachtte dergelijke schrijnende sociale gevallen met enige spoed te behandelen. De afkorting "Z.O.Z." onderaan geeft aan dat er op de achterzijde van het originele document nog verdere informatie of een besluit staat. I. In J.M. Helsloot W. Gasthuis Gemeente Amsterdam Marktwezen