Getypte brief op officieel papier. 5 juni 1944. De Directeur (vermoedelijk van het Bedrijfschap voor Visscherijproducten). [Handgeschreven, paars:] Verzonden 5/6

[Gestempeld:] SV.

[Rechts:] 5 Juni 1944.

[Links:] No.46b/32/2 M.

[Rechtsonder datum:]
Den Heer W. Spekkers
Oude Doelenstraat 18
Amsterdam-Centrum
==================

[Inhoud brief:]
Hierdoor deel ik U mede, dat Uw verzoek inzake vischtoewijzing is behandeld in een vergadering der door het Bedrijfschap voor Visscherijproducten ingestelde Verdeelingscommissie.

Mede gezien het advies dezer Commissie deel ik U mede, dat geen termen zijn gevonden om Uw verzoek in te willigen, zoodat dit hierbij wordt afgewezen.

Herhaling van het verzoek heeft geen nut, aangezien de verdeellijsten tot 1 October a.s. niet zullen worden gewijzigd.

[Rechtsonder:]
De Directeur, Deze brief is een formeel afwijzingsbericht betreffende een aanvraag voor een vis-toewijzing. De toon is zakelijk, bureaucratisch en beslist. De afzender beroept zich op een besluit van een "Verdeelingscommissie", wat duidt op een centrale regulering van goederen.

De tekst is opgesteld in de toen gangbare officiële spelling (bijv. "visscherijproducten", "verdeelingscommissie", "zoodat"). De mededeling dat herhaling van het verzoek "geen nut" heeft, onderstreept de starheid van het distributiesysteem in die periode. Er wordt expliciet verwezen naar een termijn (1 oktober), wat aangeeft dat de planning voor de voedselvoorziening voor langere periodes werd vastgelegd. Het document dateert van 5 juni 1944, precies één dag voor D-Day. Nederland bevond zich op dat moment in het vijfde jaar van de Duitse bezetting. Vanwege de oorlogsomstandigheden en blokkades was er een nijpend tekort aan voedsel en andere grondstoffen.

De genoemde organisatie, het Bedrijfschap voor Visscherijproducten, was een zogenaamde 'ordening' die onder toezicht stond van de bezetter. Via dergelijke bedrijfschappen controleerde de overheid de gehele productie- en distributieketen. De ontvanger, de heer W. Spekkers aan de Oude Doelenstraat in Amsterdam, was waarschijnlijk een vishandelaar of restauranthouder die via deze weg probeerde extra voorraad te bemachtigen om zijn zaak draaiende te houden. De afwijzing illustreert de schaarste en de strikte controle op de voedselvoorziening in het laatste jaar van de oorlog. W. Spekkers Bedrijfschap