Handgeschreven brief (verzoekschrift). 7 mei 1943. S. C. Marinus Jr., Marnixstraat 69-II, Amsterdam. No. 46^b/176/M. 1943 ^10/5

tijdelijke erkenning
no 3217. 841

Amsterdam 7. 5. 43.

46^b/176/2

afwijzen

Mijnheer daar ik door mijne firma in Duitsland vrijgegeven ben, zoo had ik een volgend verzoek aan U.
Ik verzoek U vriendelijk mij te willen opnemen in de verdeling van de visch distributie, om zoodoende mij weer in mijne oude werkzaamheden als vischkoopman mij in mijne onderhoud te voorzien. Daar het U als vanzelfsprekend bekend is dat ik als zoodanig bekend ben.
Mijne papieren van mijne firma zijn U ter vervoeging. Ik heb 2 ¾ jaar in Duitsland gewerkt en om gezondheidsredenen van mijne vrouw is het gewenst voor mij om niet meer weg te gaan wat mij ook is verzekert door de D.A.F. in Duitsland.
Hopende dat U mij met mijne verzoek ten dienste zal zijn teeken ik met

achting met de beste groeten
S. C. Marinus Jr.
Marnixstraat 69^2 alhier

[Kanttekeningen in de marge:]
modeltu.
onzin
mededeeling
dat hij in
de oorlogsjaren
niet als
kleinhandelaar
in visch
bekend was,
doch afwisselend
als knecht
bij vischh.
en
als garnier Het document is een formeel verzoekschrift van S.C. Marinus Jr. aan een distributie-instantie. De schrijver is onlangs teruggekeerd uit Duitsland, waar hij naar eigen zeggen 2,75 jaar heeft gewerkt. Hij verzoekt om toelating tot de visdistributie om zijn beroep als viskoopman weer op te pakken, mede omdat hij vanwege de gezondheid van zijn vrouw niet meer naar Duitsland wil terugkeren. Hij beweert dat de Deutsche Arbeitsfront (D.A.F.) hem hiervoor toestemming heeft gegeven.

De reactie van de behandelende ambtenaar/archivaris is echter negatief. Met grote letters is "afwijzen" over de tekst geschreven. In de marge wordt dit gemotiveerd: de bewering dat hij als zelfstandig viskoopman bekend stond, wordt afgedaan als "onzin". Volgens de aantekeningen was hij tijdens de oorlogsjaren slechts werkzaam als knecht bij een vishandel of als "garnier" (iemand die vis/garnalen pelt of bereidt). Deze brief dateert uit het midden van de Tweede Wereldoorlog (mei 1943) in bezet Nederland. Het werpt licht op de complexe bureaucratie van de distributiestelsels en de arbeidsinzet. Veel Nederlanders werkten in deze periode in Duitsland, al dan niet gedwongen. Bij terugkeer moesten zij hun leven en broodwinning weer opbouwen binnen de strikte kaders van de bezettingseconomie.

De vermelding van de D.A.F. (Deutsche Arbeitsfront) onderstreept de verregaande controle van Duitse instanties op de Nederlandse arbeidsmarkt. De afwijzing van het verzoek toont aan dat de autoriteiten (waarschijnlijk de Rijksdienst voor de Visserij of een lokale distributiedienst) nauwgezet controleerden of aanvragers daadwerkelijk de professie uitoefenden die zij claimden, vaak op basis van gegevens uit het bevolkingsregister of eerdere vergunningen. C. Marinus S.C. Marinus U.