Handgeschreven brief. 28 april 1939. H. Taeff - Remmersaal. № 37/96/1 M. 1939 29/4

a'dam 28/4 '39
n.v. Dr.

Wel Edelen Heer

Telkens als ik raapsteeltjes koop denk ik, wat een werk om alles zo bij elkaar te binden!
Ons huis is tegenover groententuinen gelegen, juist is de tuinder die het toch al zo ontzettend druk heeft, aan het raapsteeltjes binden. Dat neemt ontzettend veel tijd die hij zeker nuttiger kan besteden.
Waarom worden de raapstelen toch niet precies als spinazie in den handel gebracht. Wij huisvrouwen kunnen ze ook precies als spinazie wassen en koken, waarna ze gehakt door de aardappelen gedaan kunnen worden.
Mocht U dit voorstel eens willen proberen dan moet er natuurlijk op gelet worden dat er absoluut geen wortelen mogen aan zitten!
In de hoop dat U de tuinders op deze manier onnodig werk uit de hand kunt nemen.

Hoogachtend,
H. Taeff - Remmersaal

Westlandgr 207
a'dam
37 De brief is een burgerinitiatief gericht aan een onbekende instantie (mogelijk een veilingbestuur of landbouworganisatie, gezien het officiële stempel en archiefnummer). De schrijfster, een Amsterdamse huisvrouw, observeert vanuit haar woning aan de Westlandgracht de arbeidsintensieve handelingen van nabijgelegen tuinders.

Haar centrale argument is efficiëntie: door raapsteeltjes los te verkopen (zoals spinazie) in plaats van ze handmatig in bosjes te binden, besparen tuinders kostbare tijd. Ze benadrukt dat dit voor de consument geen nadeel is, aangezien de bereidingswijze vergelijkbaar is met die van spinazie, mits de wortels verwijderd zijn. Het handschrift is een vlot en duidelijk leesbaar 20e-eeuws cursief. De brief dateert van april 1939, een periode waarin raapsteeltjes als typische voorjaarsgroente volop geoogst werden. De Westlandgracht in Amsterdam-Zuid lag destijds aan de rand van de stad, grenzend aan de tuinbouwgebieden van de Sloterpolder.

Het document geeft een interessant inkijkje in de dagelijkse economie en de veranderende inzichten over productpresentatie en arbeidsbesparing in de tuinbouwsector vlak voor de Tweede Wereldoorlog. Het feit dat de brief officieel is gearchiveerd en gestempeld (29 april, één dag na verzending), suggereert dat dergelijke suggesties van consumenten serieus werden overwogen door de ontvangende instantie.