Brief/Ambtelijk schrijven 17 mei 1939 Waarschijnlijk een ambtenaar of afdelingshoofd (geparafeerd met VP/G). Handgeschreven namen rechtsboven: "M. de Boer" en "M. Müller". (Handgeschreven rechtsboven:)
M. de Boer
M. Müller

(Getypt rechtsboven:)
VP/G.

(Handgeschreven middenboven:)
Verzonden 17/5

(Links:)
46A/24/2 M.

(Rechts:)
17 Mei 1939.

(Onderwerp:)
Wyziging heffingen Vischmarkt
en bevordering van den aanvoer
van visch.

(Adres:)
den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r.

(Tekst:)
Terwyl in 1934 het tot toen bestaande systeem van
heffing van marktgeld van den aanvoer van goederen op grond
van de daaraan verbonden ernstige bezwaren, op nagenoeg alle
markten is afgeschaft, is dit stelsel alleen op de Visch-
markt tot nu toe in stand gebleven (vide de artikelen 5 lid
1 sub a jo. 21 en 22 der Verordening op de heffing van markt-,
standplaats- en ventgelden). De aan de heffing van aanvoer-
geld verbonden bezwaren zyn nochtans zoodanig, dat ik het
gewenscht acht om ook op de Vischmarkt van systeem te veran-
deren. De contrôle op de hoeveelheden, die ter markt worden
aangevoerd is zeer moeilyk, zoodat het gevaar van ontduiking
der heffing groot moet worden geacht. Daarby komt, dat elke
heffing op den aanvoer ter markt principieel onjuist moet
worden geacht, omdat zy den aanvoer en dus een ruime voor-
ziening van de stad tegenwerkt. Dit laatste argument klemt
te meer aan de Vischmarkt, aangezien juist den laatsten tyd
dringende behoefte wordt gevoeld aan verbetering van de
Amsterdamsche vischvoorziening. In dit verband breng ik in
herinnering de discussies in de Commissie voor Visch van den
Levensmiddelenraad en het feit, dat onlangs een speciale
sub-commissie uit die Commissie werd ingesteld, om na te
gaan hoe de aanvoer van visch hier ter stede kan worden be-
vorderd.

        Teneinde dit doel te dienen heb ik thans voorloo-

pig een aantal maatregelen ontworpen, die alle aan de Visch-
markt ongetwyfeld ten goede zullen komen. Deze maatregelen Deze brief is een formeel voorstel aan de Amsterdamse wethouder voor Levensmiddelen om het belastingstelsel op de vismarkt te hervormen. De kernpunten zijn:

1. Anachronisme: Het huidige systeem van 'aanvoergeld' (belasting per binnengebrachte eenheid waar) is elders al in 1934 afgeschaft, behalve op de vismarkt.
2. Handhavingsproblemen: De controle op de hoeveelheden vis is lastig, wat fraude (ontduiking) in de hand werkt.
3. Economische belemmering: De auteur stelt dat belasting op aanvoer de handel ontmoedigt. Juist omdat Amsterdam een tekort aan visvoorziening ervaart, moet de aanvoer gestimuleerd worden in plaats van belast.
4. Beleidscontext: Het document verwijst naar de 'Commissie voor Visch van de Levensmiddelenraad' en een speciale subcommissie die specifiek kijkt naar het verbeteren van de visaanvoer in de stad. Het document dateert van mei 1939, slechts enkele maanden voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. In deze periode nam de zorg over de voedselvoorziening in grote steden als Amsterdam toe. De "Levensmiddelenraad" speelde een cruciale rol in het reguleren van de markt en het waarborgen van voldoende aanbod voor de bevolking. De brief toont de overgang van een puur fiscale benadering (belasting innen) naar een meer beleidsmatige benadering (stimuleren van de voedselvoorziening) in een tijd van toenemende internationale spanningen. Het gebruik van de 'oude' spelling (bijv. "visch", "moeilyk", "terwyl") is kenmerkend voor ambtelijke correspondentie uit die tijd.