Administratieve brief / interne klacht. of verminderd mocht worden in verband met fouten, achter-
haald aan het eindresultaat van de meer vermelde aannem-
staat.
Uit de aard der zaak zou ik m.i. mijn taak als kassier
niet verstaan indien deze wijze van doen zonder meer steeds weer
aan door mij moet worden geaccepteerd. N. heb ik verscheide-
ne malen op het verkeerd tot stand komen van zijn afdracht
gewezen, doch klopte immer aan doovemansoren. Zoo ook heden-
morgen en als steeds is N.'s repliek, afgezien van de minder
fraaie bejegening, dat ik niets over zijn administratieve arbeid
te zeggen heb.
Daar mijn aanwijzingen tot dusverre geen resultaat
opleverden en N.'s handelwijze, hoofdzakelijk gezien vanuit
financieel beheer, doch tevens in verband met ambtelijke
verhoudingen, misplaatst is, wend ik mij tot U, om aan
de aan mij vermelde toestand een eind te maken.

Gezien:
[onleesbaar monogram/paraaf]

[Handtekening] * Handschrift: Het betreft een geoefend, ietwat haastig administratief handschrift in cursief. De letters zijn verbonden, wat kenmerkend is voor correspondentie uit de eerste helft tot het midden van de 20e eeuw.
* Inhoud: De schrijver, werkzaam als kassier, beklaagt zich over een collega "N.". Deze N. levert foutieve staten aan ("afdracht"). Wanneer de kassier N. hierop aanspreekt, reageert N. onbeschoft ("minder fraaie bejegening") en trekt hij de autoriteit van de kassier in twijfel door te stellen dat deze niets over zijn werk te zeggen heeft.
* Kernbegrippen:
* Afdracht: Het overdragen van geïnde gelden.
* Doovemansoren: Een uitdrukking die aangeeft dat er niet naar waarschuwingen wordt geluisterd.
* Ambtelijke verhoudingen: De hiërarchische en professionele relaties binnen een overheids- of bedrijfsorganisatie.
* Toon: Formeel, plichtsgetrouw maar duidelijk gefrustreerd door de onhoudbare werksituatie. Dit document lijkt een fragment of de laatste pagina te zijn van een rapport of formele brief gericht aan een superieur (aangeduid met "U"). De context is die van een organisatie waar financiële stromen worden gecontroleerd door een centrale kas. De "aannemstaat" suggereert een link met de bouw, belastingen of een technische dienst waarbij bedragen worden vastgesteld die vervolgens afgedragen moeten worden. De kwestie is geëscaleerd van een puur administratief probleem (fouten in de cijfers) naar een intermenselijk conflict (bejegening en erkenning van autoriteit), waardoor de tussenkomst van een hogere functionaris noodzakelijk wordt geacht.