Dit document is een administratieve lijst van de gemeente Amsterdam uit de vroege lente van 1940. De kern van het document is de handhaving van Artikel 11c van het marktreglement. Dit artikel bepaalde blijkbaar dat marktkooplieden hun vergunning of vaste staanplaats verloren wanneer zij een beroep deden op de openbare steun (sociale bijstand) en vervolgens niet ingingen op oproepen om hun handel weer te hervatten.

Opvallend is dat bijna alle genoemde personen sinds de zomer of het najaar van 1939 "steuntrekkend" waren. In de kolom "Bijzonderheden" valt op dat de overgrote meerderheid simpelweg niet reageerde op officiële oproepen ("Aan oproepingen geen gevolg gegeven"). Dit duidt op een onvermogen of onwil om de handel voort te zetten, mogelijk door ziekte, schulden of de algemene economische malaise aan de vooravond van de oorlog.

De datum van het document, 16 april 1940, is cruciaal: dit is minder dan een maand voor de Duitse inval in Nederland. Hoewel Nederland op dat moment nog neutraal was, was de economische situatie gespannen.

Veel van de genoemde namen (zoals Polak en Sierles) en de genoemde locaties (Uilenburg, Waterlooplein) wijzen op een sterke vertegenwoordiging van de Joodse gemeenschap in Amsterdam. Voor deze kleine zelfstandigen betekende het verlies van een marktplaats het definitief wegvallen van hun zelfstandige bestaansmiddelen, waardoor zij volledig afhankelijk werden van de armenzorg.

Hoewel dit in de eerste plaats een bureaucratische maatregel van de gemeente Amsterdam lijkt om ongebruikte marktplaatsen vrij te maken, illustreert het de precaire economische positie van de Amsterdamse marktkooplui vlak voordat de bezettingsmacht specifieke anti-Joodse economische maatregelen zou gaan invoeren.