Bewijs van betaling (reçu/kwitantie) voor marktgeld.
Origineel
Bewijs van betaling (reçu/kwitantie) voor marktgeld. (Gedrukte tekst)
Dit bewijs moet aan de ambtenaren bij het
Marktwezen op hun aanvraag worden ter
hand gesteld, bij gebreke waarvan het markt-
geld geacht wordt niet te zijn betaald.
(Handgeschreven notities in potlood, ondersteboven gepositioneerd)
[Lijn/Onderstreping]
Breukelen
Beuningen De tekst op dit document fungeert als een officieel voorschrift voor marktkooplieden. Het dient als betalingsbewijs voor het 'marktgeld' (de staanplaatsvergoeding). De formulering is strikt juridisch: de bewijslast ligt bij de handelaar. Indien het bewijs niet direct getoond kan worden aan controlerende ambtenaren van het Marktwezen, volgt de juridische fictie dat er niet betaald is, hetgeen waarschijnlijk leidde tot een boete of hernieuwde betaling. Het woord "niet" is ter benadrukking vetgedrukt.
De handgeschreven namen onderaan (Breukelen en Beuningen) zijn waarschijnlijk genoteerd door de houder van het bewijs of een controleur. Het betreft locaties van markten, wat suggereert dat de eigenaar een ambulante handelaar was die verschillende standplaatsen in de provincies Utrecht en Gelderland aandeed. Het 'Marktwezen' was de gemeentelijke instantie belast met het beheer van de markt, de indeling van de kramen en de inning van de rechten. Dergelijke bewijzen werden door de marktmeester verstrekt nadat de koopman zijn stageld had voldaan. Op basis van de spelling, de typografie en de aard van het document kan het gedateerd worden in de eerste helft van de 20e eeuw (circa 1920-1950). Het systeem van papieren bewijsstukken was essentieel voor de controle op de vaak hectische marktterreinen voordat digitale registratiesystemen bestonden. Marktwezen
Samenvatting
De tekst op dit document fungeert als een officieel voorschrift voor marktkooplieden. Het dient als betalingsbewijs voor het 'marktgeld' (de staanplaatsvergoeding). De formulering is strikt juridisch: de bewijslast ligt bij de handelaar. Indien het bewijs niet direct getoond kan worden aan controlerende ambtenaren van het Marktwezen, volgt de juridische fictie dat er niet betaald is, hetgeen waarschijnlijk leidde tot een boete of hernieuwde betaling. Het woord "niet" is ter benadrukking vetgedrukt.
De handgeschreven namen onderaan (Breukelen en Beuningen) zijn waarschijnlijk genoteerd door de houder van het bewijs of een controleur. Het betreft locaties van markten, wat suggereert dat de eigenaar een ambulante handelaar was die verschillende standplaatsen in de provincies Utrecht en Gelderland aandeed.
Historische Context
Het 'Marktwezen' was de gemeentelijke instantie belast met het beheer van de markt, de indeling van de kramen en de inning van de rechten. Dergelijke bewijzen werden door de marktmeester verstrekt nadat de koopman zijn stageld had voldaan. Op basis van de spelling, de typografie en de aard van het document kan het gedateerd worden in de eerste helft van de 20e eeuw (circa 1920-1950). Het systeem van papieren bewijsstukken was essentieel voor de controle op de vaak hectische marktterreinen voordat digitale registratiesystemen bestonden.