Getypte ambtelijke brief/advies (kopie of doorslag). 3 juni [jaar onduidelijk, mogelijk 1919 of jaren '20, gebaseerd op de context van de 'Wethouder voor de Levensmiddelen']. De Directeur (van een niet nader genoemde gemeentelijke dienst, waarschijnlijk de Marktdienst of de Dienst der Levensmiddelen). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen. 1 3 Juni 9.
59/1/13 den Heer Wethouder voor de
Amsterdam. Levensmiddelen,

moet worden aangemerkt.
         Adressant verzoekt thans hem alsnog kwijtschelding van
entréegeld tot een bedrag van ƒ 4,50 te verleenen; hiertoe
bestaat mijns inziens, in verband met het vorenstaande, geen
aanleiding. Het feit, dat Burgemeester en Wethouders kwijt-
schelding van marktgeld toestaan, is als een gunst aan te mer-
ken, welke, naar mijn meening, niet nog verder behoeft te
worden uitgebreid, dan thans geschiedt.
         Ik heb mitsdien de eer U te adviseeren den adressant te
doen berichten, dat aan zijn verzoek niet wordt voldaan.

                                                De Directeur, *   **Inhoud:** Het document is een formeel negatief advies aan de Wethouder voor de Levensmiddelen. Een burger ('adressant') heeft verzocht om kwijtschelding van een entreegeld van 4,50 gulden.

• Argumentatie: De directeur stelt dat er al een gunstregeling bestaat voor de kwijtschelding van 'marktgeld' (stangelden), maar dat hij geen reden ziet om dit uit te breiden naar de entreegelden. Hij adviseert dan ook om het verzoek af te wijzen.
• Bedrag: Het gevraagde bedrag van ƒ 4,50 lijkt naar moderne maatstaven klein, maar vertegenwoordigde in het begin van de 20e eeuw voor een marktkoopman een aanzienlijke som (vergelijkbaar met ongeveer een tot twee daglonen voor een ongeschoolde arbeider). * Historische periode: De functie 'Wethouder voor de Levensmiddelen' was in Amsterdam vooral prominent tijdens en kort na de Eerste Wereldoorlog (1914-1918), toen de overheid zich intensief bemoeide met de voedselvoorziening en distributie vanwege schaarste. De bekende SDAP-politicus Floor Wibaut bekleedde deze post in Amsterdam.
• Administratief proces: Het document illustreert de strikte bureaucratische afhandeling van individuele verzoeken. Zelfs voor relatief kleine bedragen werd een officieel adviestraject doorlopen tussen de uitvoerende dienst (de Directeur) en het politieke bestuur (de Wethouder).
• Rechten versus Gunsten: Er wordt een duidelijk onderscheid gemaakt tussen wat men als recht kan claimen en wat door het stadsbestuur als 'gunst' wordt verleend. De angst voor precedentwerking ("niet nog verder behoeft te worden uitgebreid") is hierin een leidend motief voor de afwijzing.