Ambtsbrief / Officiële correspondentie. 21 januari 1939. Onbekend (mogelijk een ambtenaar of marktdirecteur), met handgeschreven kanttekening rechtsboven: "M. Lisma" (of Lixma). [Rechtsboven handgeschreven:] M. Lisma
[Rechtsboven getypt:] vP/G.

59/2/3 M
1

21 Januari 1939.

Kleinhandelsveiling op
de Centrale Markt.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

Ten vervolge op myn brief d.d. 11 dezer (No.59/2/1 M) heb ik de eer U te berichten, dat ik de daarin genoemde drie onderwerpen met den directeur en met commissarissen van de N.V. Nederlandsche Veiling van Land- en Tuinbouwproducten "Amsterdam" heb besproken. De directeur stelde, na een eerste onderhoud, dat ik terzake met hem had, een rapport op, waarin hy zyn zienswyze heeft vervat. Van dat rapport, waarmede de commissarissen zich, nadat het op een terzake met my belegde vergadering was behandeld, in hoofdtrekken hebben vereenigd, leg ik in bylage dezes een afschrift over.

Vooropstellende, dat de Gemeente contractueel de bevoegdheid niet heeft, om de veilingsexploitante ten deze voorschriften te geven, kan ik het standpunt dier exploitante als volgt samenvatten:

I. het aanstellen van een specialen keurmeester by de veiling zal worden overwogen; indien de daaraan verbonden kosten zakelyk verantwoord blyken te zyn, -- hetgeen wordt vermoed, doch nog nader zal worden onderzocht - zal deze aanstelling plaatsvinden;

II. het weigeren van goederen van zenders-handelaren: dit is voor de veiling zakelyk onmogelyk; dat een handelaar zyn goederen op een veiling verkoopt is niet onbehoorlyk, het komt ook elders voor; de veiling kan deze zenders niet missen, niet alleen omdat zy het omzetcyfer vergrooten, maar ook omdat uitsluitend dank zy hen, een goede * Taalgebruik: Het document is opgesteld in de toenmalige formele spelling (bijv. 'myn', 'zienswyze', 'omzetcyfer', 'vereenigd'). De toon is zakelijk en ambtelijk.
* Kern van de zaak: De brief rapporteert over overleg met de directie van de N.V. Nederlandsche Veiling over het beheer van de kleinhandelsveiling. De schrijver erkent dat de Gemeente Amsterdam juridisch gezien beperkte invloed heeft op de exploitant.
* Beleidsmaatregelen:
1. Er wordt gezocht naar een manier om de kwaliteit te waarborgen via een keurmeester, mits dit financieel haalbaar is.
2. De veiling weigert de handel door tussenpersonen ('zenders-handelaren') te verbieden. De reden hiervoor is puur economisch: deze handelaren zorgen voor voldoende volume en omzet, wat essentieel wordt geacht voor het voortbestaan van de veiling. Dit document stamt uit januari 1939, een periode waarin de Centrale Markthallen in Amsterdam-West een cruciale rol speelden in de voedselvoorziening van de stad. De discussie over 'zenders-handelaren' (tussenpersonen die goederen opkopen om ze op de veiling weer te verkopen) wijst op een spanningsveld tussen de wens voor directe verkoop door producenten (tuinders) enerzijds en de commerciële belangen van de veilingexploitant anderzijds. De brief illustreert de complexe verhouding tussen het gemeentebestuur en private/geprivatiseerde marktexploitanten in de vooravond van de Tweede Wereldoorlog. De genoemde Wethouder voor de Levensmiddelen was in die tijd verantwoordelijk voor de distributie en betaalbaarheid van voedsel in Amsterdam.