Getypte rapportage of beleidsnota (doorslag of stencil). -2-

veiling het toelaat, regelmatig de aangevoerde producten keuren en bij
vliegende contrôle de gewichten der zendingen contrôleeren.
Tijdsgebrek en de samenstelling van de huidige personeelsbezetting
hebben er tot op heden niet toe kunnen leiden, dat voortdurend een
keurmeester bij de hand is, reden waarom ook zelfs de directie der
veiling, al naar omstandigheden als keurmeester optreedt. Als gevolg
van de wijze, waarop de exploitatie der veiling zoo zuinig mogelijk
moet worden geleid, is het aanstellen van een extra kracht achterwege
gebleven, alhoewel zulks wel aanbeveling zou verdienen om o.a. ook de
directie van deze tijdroovende werkzaamheden te ontlasten. Doedoende
kunnen dan ook de veilingmeesters van een deel hunner taak als het
administreeren en verzorgen van doorgedraaide producten ontheven wor-
den en een van hen tijdiger beschikbaar komen voor de regeling van den
aanvoer ter veiling van bloemen en planten, die vrij spoedig, nadat de
groenten en fruitveilingen zijn afgeloopen, op de veiling aankomen.
Deze interne taakverdeeling heeft ondergeteekende steeds in het belang
van de geheele regeling op de veilingen geacht, maar is tot nog toe
steeds afgestuit op de financieele consequenties.
Nu de resultaten van de laatste jaren bevredigender zijn geloopen dan
voorheen, zou het wel aanbeveling verdienen tot dezen stap over te
gaan, doch dient deze uitgave wel bezien te worden in het raam van
andere aanspraken op verlagingen van onze veilinginkomsten, o.a. door
de groep tuinders.
Misschien zou deze verhoogde kostenuitgave uit tactische overwegingen
wel te verdedigen zijn als een rem op de ons steeds door de kooplieden
geoefenden drang tot verlaging, resp. afschaffing der 3 opcenten op
den aankoopprijs.

Punt II. Verbod van veilen voor zender-handelaar (dus ook voor goede-
ren van Importeurs, grossiers), dus uitsluitend veilen voor aange-
sloten zender-kweekers.

Als uitvloeisel om de belangen der Amsterdamsche grossiers te ontzien,
tracht men te komen tot een verbod voor het veilen van producten, die
elders op veilingen in Nederland zijn gekocht, respectievelijk af-
komstig zijn van voorraden uit ons koelhuis, en waarvoor naar uit de
practijk overduidelijk is gebleken, goeden afzet op onze veiling be-
staat.
Dergelijke producten en zendingen niet meer via onze kleinhandelsvei-
ling te doen verkoopen, zou voor de veiling een ernstig verlies aan
inkomsten beteekenen, daar aan de hand van onze gegevens het percen-
tage dat aan den totalen omzet bijdraagt veilig gesteld mag worden op
plm. 20% voor groenten en fruit en op 30% voor den aanvoer van aard-
appelen, waaronder begrepen de z.g.n. telers met "halfteelt". Deze
cijfers hebben alleen betrekking op direct aanwijsbare handelaren, De tekst behandelt twee kernpunten in de bedrijfsvoering van een (niet nader genoemde) groente- en fruitveiling:

1. Personele bezetting en keuring: De schrijver pleit voor het aanstellen van een extra personeelslid (keurmeester). Momenteel moet de directie zelf bijspringen bij de kwaliteitscontroles door personeelstekort en bezuinigingen. Nu de financiële resultaten verbeteren, wordt dit weer actueel. De schrijver ziet dit ook als tactisch middel om de roep van handelaren om verlaging van de "3 opcenten" (een opslag op de koopprijs) te pareren: de extra kosten rechtvaardigen het behoud van deze inkomstenbron.
2. Toegankelijkheid van de veiling (Punt II): Er ligt een voorstel om "zender-handelaren" (tussenhandelaren, importeurs en grossiers) te weren van de veiling, zodat alleen nog aangesloten kwekers direct mogen aanvoeren. De schrijver waarschuwt hiertegen. Hoewel dit de Amsterdamse grossiers zou beschermen, zou het de veiling 20% tot 30% van haar omzet kosten, aangezien handelaren een substantieel deel van het aanbod verzorgen. Dit document stamt uit een periode waarin de Nederlandse veilingwereld volop in beweging was. De spelling en de aard van de problematiek wijzen op de wederopbouwperiode of vlak daarna. In deze tijd stonden veilingbesturen vaak onder druk van twee kanten: de tuinders (producenten) die lage veilingkosten wilden, en de handelaren die grip probeerden te houden op de marktstromen.

Het genoemde "Punt II" illustreert de spanning tussen het coöperatieve model (alleen voor kwekers) en de commerciële noodzaak van een hoge omzet door ook handelsproducten toe te laten. De verwijzing naar de "Amsterdamsche grossiers" suggereert dat deze veiling zich in de nabijheid van of in directe concurrentie met de Amsterdamse groothandelsmarkt bevond.