Getypte brief of rapportage (pagina 4). Ongedateerd (vermoedelijk eerste helft 20e eeuw op basis van spelling en munteenheid). -4-

Al spoedig bleek dit niet tot de gewenschte resultaten te leiden, reden waarom toch op de een of andere wyze voor aanvulling van prima producten moest worden gezorgd. Ten slotte is toen de meest voor de hand liggende weg ingeslagen, door dat de veilingmeester, die uit den aard der zaak met de juiste marktpositie op de hoogte is, voor eigen rekening en risico dergelijke producten aanvoert en via de veiling doet verkoopen.

Matig geschat hebben deze manipulaties onze veiling een bron van duizend gulden per jaar aan veilingprocenten opgeleverd, een bedrag, dat zeker in onze exploitatie niet gemist mag worden.

Al moge misschien de vorm niet in alle opzichten bevrediging schenken, toch dient voor het geheele aspect der veiling de belangrijkheid van de inzendingen niet uit het oog te worden verloren.

Men maakt van kooperszyde, waarby de grossiershandel op de markt zich gretig aansluit, weliswaar bezwaar tegen de figuur, dat de veilingmeester als verkooper tevens inzender is en uit men daarom de vrees, dat hij daardoor te veel belang by dezen verkoop heeft, maar op den keper beschouwd kan dit bezwaar toch geen steek houden, omdat ook een veilingmeester in dit geval afhankelijk is van vraag en aanbod op de markt, zij het dan, dat de betreffende producten wel eens moeten worden opgehouden en zich daartoe kunnen leenen door hun houdbaarheid in tegenstelling met andere meer bederflijke groenten.

Doch naar onze overtuiging gaat het bezwaar hier niet direct tegen dergelijke inzendingen, maar meer tegen het feit, dat men deze houdbare producten, ook die, welke door inzender-handelaren zijn aangevoerd, op den dag van aanbod bij geringere kooplust tegen alle prijzen in handen zou willen krijgen.

Dat daartegen terecht wordt gewaakt, is niet meer dan natuurlyk en zal ieder, die maar eenigermate met de techniek van den veilinghandel op de hoogte is niet anders dan kunnen billijken.

Ook is er een element, waartegen de handel in het algemeen bezwaar heeft, doordat onze veilingmeesters de prijsvorming van de aan de veiling toevertrouwde inzendingen bevorderen, hetzij door afmijnen voor bepaalde opdrachten, hetzij door fictieve biedingen vanaf de plaats van denveilingmeester. Ook daarin zien wij uit handeltechnisch oogpunt niets ongeoorloofds en achten deze openlijken vorm van verkenning van het prijspeil op een bepaald oogenblik verre te verkiezen, dan de vrijwel op elke veiling gebruikelijke methode van z.g.n. "prijs-opzetters" in de zaal.

Wy achten het van groot belang voor het veilingverloop, dat de koopers eens wakker worden geschud en niet voor elken prijs een zeker artikel in handen zouden kunnen krijgen.

Als wij als veiling onzen invloed niet meer zouden kunnen aanwenden om althans op eenigerlei tastbare wijze blijk te geven, dat wij onder alle omstandigheden trachten de belangen van onze inzenders te verdedigen, dan zou dit op den duur tot gevolg hebben, dat de gezamenlyke kooplieden volslagen naar eigen willekeur met de prijzen van de aangeboden producten zouden kunnen omspringen. Daar tegen te waken is onze hoogste veilingplicht. * Kernthema: Het document is een rechtvaardiging van handelingen waarbij de veilingmeester zelf producten aanvoert en de prijsvorming actief beïnvloedt.
* Financieel belang: De auteur benadrukt dat deze "manipulaties" noodzakelijk zijn voor de financiële gezondheid van de veiling (opbrengst van 1000 gulden aan commissie).
* Belangenverstrengeling: Er wordt erkend dat kopers (grossiers) bezwaar maken tegen het feit dat de veilingmeester zowel verkoper als inzender is. De auteur weerlegt dit door te stellen dat de markt (vraag en aanbod) nog steeds de doorslag geeft.
* Interventietechnieken: Er wordt openlijk gesproken over methoden om de prijs te steunen, zoals "afmijnen" voor opdrachten of het doen van "fictieve biedingen". Dit wordt gepresenteerd als een eerlijker alternatief voor "prijs-opzetters" (stroomannen) in het publiek.
* Ethisch kader: De tekst positioneert de veiling als de beschermer van de inzender (de boer/producent) tegen de "willekeur" van de handelaren die producten voor een te lage prijs willen bemachtigen. Dit document stamt uit een periode waarin de Nederlandse veilingen (waarschijnlijk voor groenten of fruit) hun positie en werkwijzen moesten consolideren. De gebruikte spelling (zoals "wyze", "kooperszyde", "billijken") duidt op een periode vóór de spellinghervorming van 1947. Het document geeft een zeldzaam en openhartig kijkje in de interne discussies over marktmanipulatie en de ethiek van de veilingmeester in een tijd waarin de machtsbalans tussen producenten en groothandelaren een cruciaal punt van discussie was. Het is zeer waarschijnlijk een fragment uit een jaarverslag of een verweerschrift van een veilingbestuur gericht aan toezichthouders of ontevreden leden/kopers.