Getypte notulen of verslag van een vergadering. - 12 -

laat verkoopen, dat doet door middel van de veiling of door zelf aan
den kleinhandel te leveren. Wanneer de veiling verdwijnt, zullen de
tuinders toch op de markt komen en dan blijft het bezwaar van de gros=
siers bestaan. Het bezwaar is, dat men geen scheiding maakt tusschen
tuinbouw- en landbouwproducten. Tuinbouwproducten moeten worden ge=
veild, landbouwproducten zijn in dit opzicht vrij. Aardappelen vallen
onder tuinbouwproducten. De telers zoeken den geringsten weerstand,
daarom komen zij bij de veiling, of verkoopen hun goederen recht=
streeks. De handel is nu eenmaal handel en geen Hema-product. Wanneer
het euvel, door den heer Van den Burg bedoeld, werkelijk zoor groot
is, dan kan men daar toch tegen optreden door middel van het leurver=
bod. Voert men dat door, dan is er aan het bezwaar toch een einde ge=
maakt. De veiling heeft nu eenmaal rekening te houden met de vraag.
De winkeliers vragen geen Bevelanders, maar buiten worden deze wel
gegeten. De veiling heeft haar bestaansrecht gedurende 25 jaar ge=
toond.

De Wethouder vraagt of het voorkomt op de veiling, dat de leve=
ranciers zelf den prijs van hun producten opdrijven.

De heer Van Es antwoordt, dat elke verkooper zeggenschap heeft
over zijn product. De z.g. wilde aanvoeren blijken toch steeds opge=
nomen te worden. Op het oogenblik is de handel van veiling op veiling
zoo moeilijk, dat het geen zin meer heeft, producten naar andere
veilingen te sturen. Natuurlijk worden de partijen wel eens opgehouden,
maar men voelt toch, dat wanneer spreker tegen afbraakprijzen zou ver=
koopen, hij geen inzenders overhield.

De Wethouder vraagt of het herhaaldelijk gebeurt, dat groote
partijen ineens ter markt worden gebracht.

De heer Van Es antwoordt, dat het nog wel eens lijkt of het vaak * Inhoud: Het document bespreekt de werking en de noodzaak van de veiling voor tuinbouwproducten. Er wordt een belangrijk onderscheid gemaakt: tuinbouwproducten (waaronder aardappelen) moeten verplicht geveild worden, terwijl landbouwproducten vrij verhandelbaar zijn. Er wordt gereageerd op bezwaren van grossiers en de heer Van den Burg. Een interessante metafoor wordt gebruikt: "De handel is nu eenmaal handel en geen Hema-product", wat duidt op de complexiteit en onvoorspelbaarheid van de markt vergeleken met gestandaardiseerde eenheidswaren.
* Vraag en Antwoord: De Wethouder stelt kritische vragen over marktmanipulatie door leveranciers (het kunstmatig opdrijven van prijzen) en de impact van grote, plotselinge aanvoeren. De heer Van Es verdedigt de telers en de veiling door te wijzen op het recht van de verkoper op een eerlijke prijs en de logistieke moeilijkheden om producten tussen verschillende veilingen te verplaatsen.
* Stijl: Formeel, zakelijk en ambtelijk. De getypte tekst bevat handmatige onderstrepingen bij de namen van de sprekers om de structuur van het verslag te verduidelijken. * Tijdsperiode: Gezien de spelling (vóór de spellingwijziging van 1947) en de referentie naar het "Hema-product" (HEMA werd opgericht in 1926), dateert dit document waarschijnlijk uit de jaren '30 of de vroege jaren '40 van de 20e eeuw.
* Locatie: De vermelding van "Bevelanders" (waarschijnlijk een aardappelras of product uit de regio Beveland) suggereert dat deze discussie plaatsvindt in of betrekking heeft op de provincie Zeeland.
* Historisch belang: Dit verslag biedt inzicht in de spanningen tijdens de ontwikkeling van het Nederlandse veilingwezen. De "veilingplicht" was een punt van voortdurende discussie tussen telers, tussenhandelaren en de overheid, waarbij gezocht werd naar een balans tussen een vrije markt en de bescherming van de producent. Van Es (De heer)