Getypt ambtelijk rapport/memorandum met handgeschreven correcties. 6)

Ik acht het dan ook in het belang van de markten, om
ten deze de voorschriften strenger te stellen, dan
tot nu toe het geval was. De bij vele kooplieden
bestaande grief omtrent de onbillijkheid, dat zij
op gunstige dagen [doorgehaald: onleesbaar] plaats moeten ruimen voor
kooplieden, die slechts zelden komen, wordt daarmede
tevens ondervangen. Voor [doorgehaald: onleesbaar]
[doorgehaald: onleesbaar] wijziging van
de bepaling, dat dagelijks tot 3 uur (op de Linden-
gracht tot 12 uur) moet worden uitgestald, in dien
zin, dat dit tijdstip op 5 uur wordt gesteld, be-
staat geen aanleiding. De bedoeling van adressant
met dit voorstel is geweest, om te voorkomen, dat
kooplieden slechts voor den vorm een marktplaats
gaan bezetten, zonder met een behoorlijke uitstal-
ling te gaan staan (vide hierboven vervolgblad ).
Daartoe is echter dit voorstel niet dienstig, omdat
het tal van bonafide kooplieden verplicht om ge-
durende langeren tijd dan voor hun handel noodig
is op de markten te blijven. Bovendien is de kans,
dat vorenbedoeld misbruik zal blijven optreden
veel geringer, ^als de kooplieden minstens drie dagen
per week de marktplaats moeten bezetten; het is
namelijk niet waarschijnlijk, dat zij alleen om der
wille van den eenen gunstigen Zaterdag, twee dagen
slechts voor den schijn zullen gaan staan en dus
dan geen inkomsten zouden hebben. Teneinde hierbij
elke mogelijkheid tot misbruik uit te sluiten ver-
dient het aanbeveling, om in het Reglement een be-
paling op te nemen, krachtens welke de kooplieden
niet alleen zijn verplicht om uit tebstallen, maar
bovendien om dit op, naar het oordeel van den
dienstdoenden marktambtenaar, voldoende wijze te
doen, dat wil zeggen zoodanig, dat zij voldoende
handelswaar uitstallen, om den geheelen marktdag
zaken te doen.

Onmiddellijk verband met het voorstel sub 1
houdt dat, hetwelk sub 8 door het Arbeidsfront
wordt gedaan. Volgens den chef-marktopzichter Van
Moerkerken moet dit voorstel worden begrepen als
een [doorgehaald: verplichting?] ^bod voor marktkooplieden om op meer dan
^een dagmarkt en een weekmarkt een vasteplaats te be-
zetten. Dit voorstel, hetwelk eveneens zeer bevor-
derlijk is voor een regelmatige bezetting van de
markten en tot voorkoming van misbruiken, lijkt mij
aanvaardbaar, met dien verstande, dat in plaats van
hoogstens een weekmarkt, hoogstens twee weekmarkt^e
kunnen worden toegestaan. Teneinde ontduiking ^v
deze nieuwe bepalingen te voorkomen, zal het In dit document adviseert een ambtenaar (mogelijk de marktmeester of een directeur van het marktwezen) over voorgestelde wijzigingen in het marktreglement. De kern van het probleem is dat vaste kooplieden op drukke dagen (zoals zaterdagen) soms hun plek moeten afstaan aan 'gelukszoekers' die zelden op de markt verschijnen.

Er worden twee specifieke voorstellen besproken:
1. Verlenging van de uitstaltijd tot 17:00 uur: Dit voorstel wordt afgewezen omdat het bonafide kooplieden onnodig belast.
2. Minimum aantal marktdagen: Men stelt voor dat kooplieden minstens drie dagen per week aanwezig moeten zijn. Dit wordt gezien als een effectievere methode om 'schijnbezetting' tegen te gaan.
3. Kwaliteit van de uitstalling: Er wordt geadviseerd om een bepaling op te nemen dat de uitstalling "voldoende" moet zijn, ter beoordeling van de marktambtenaar.

Daarnaast wordt een voorstel van het Arbeidsfront besproken over het bezetten van vaste plaatsen op zowel dag- als weekmarkten. De auteur stemt hiermee in, mits beperkt tot maximaal twee weekmarkten. De tekst bevat enkele cruciale aanwijzingen voor de historische context:
* Locatie: De vermelding van de Lindengracht wijst op Amsterdam (de bekende zaterdagmarkt in de Jordaan).
* Periode: De vermelding van het Arbeidsfront (Nederlandsche Arbeidsfront, NAF) plaatst het document in de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Het NAF werd in 1942 opgericht door de bezetter als vervanging voor de ontbonden vakbonden.
* Taalgebruik: Het gebruik van de 'naamvals-n' (den eenen, den geheelen) en verouderde spelling (zoodanig, behoorlijke) is typerend voor de vroege 20e eeuw, waarbij de ambtelijke taal vaak behoudender was dan de spreektaal.
* Economie: De focus op regulering en het voorkomen van misbruik past in de context van de schaarste en strakke organisatie van het openbare leven tijdens de oorlogsjaren.