Getypte ambtelijke brief (doorslag op dun papier). 11 november 1940. Onbekend (waarschijnlijk een ambtenaar of afdelingshoofd ter secretarie). VP/HG. [getypt] / Extra [handgeschreven]

20/36/4 M.

11 November 1940.

Wijziging Reglement op
de Markten.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r.

Ter beantwoording van Uw missive d.d. 6 dezer (No.
838 L.M.1940) heb ik de eer U te berichten, dat de door U
aangegeven wijzigingen in het Reglement op de Markten mij
aanleiding geven tot de navolgende opmerkingen.

I. Met de voorgestelde wijziging van artikel 9 sub
a en de door U aangegeven invoeging van een nieuwe alinea na
[X in marge] c van artikel 9 kan ik mij vereenigen.

II. De toevoeging van een vijfde alinea aan arti-
kel 6 lijkt mij minder juist, omdat dit artikel alleen han-
delt over de onderscheiding van vaste en losse plaatsen.
Bovendien zou door de nieuwe vijfde alinea tegenspraak ont-
staan met artikel 16 lid 1, krachtens welke bepaling op elke
markt uit elk gezin ten hoogste twee personen voor een plaats
in aanmerking komen. Het verdient mijns inziens de voorkeur
om de nieuwe regeling, die ten deze wenschelijk wordt geacht,
in plaats van in artikel 6 op te nemen in artikel 16. Tevens
kan dan in de bestaande redactie van dit artikel tot uit-
drukking worden gebracht, dat uit één gezin niet meer dan
twee personen voor een vaste plaats in aanmerking komen; bij
de toewijzing van losse plaatsen (waarop het artikel, zooals
het thans luidt, eveneens betrekking heeft) bestaat geen
behoefte erop toe te zien, dat niet meer gezinsleden op de
markt komen.

Voorts merk ik op, dat de voorgestelde nieuwe
tweede alinea van artikel 7 mij in dat artikel minder juist
geplaatst lijkt, Wat de redactie zoowel van het Uwerzijds
voorgestelde nieuwe lid van artikel 6 als van dat van arti-
kel 7 betreft, merk ik op, dat het de bedoeling is, op
slechts ten hoogste één dagmarkt en/of twee weekmarkten een
plaats te laten innemen. In de voorgestelde redactie wordt
van een vaste plaats op een dagmarkt en twee vaste plaatsen
op een weekmarkt gesproken; deze redactie zou, voor wat het
nieuwe lid van artikel 7 betreft, dit lid niet toepasselijk
doen zijn, als de koopman bijvoorbeeld geen plaatsen op week-
markten heeft; men zou dan op twee en zelfs op meer dan twee... [tekst loopt door op volgende pagina] * Taalgebruik: Het document is opgesteld in formeel, ambtelijk Nederlands met de destijds gangbare spelling (bijv. "wenschelijk", "zooals", "missive").
* Inhoudelijke kern: De brief is een technisch-juridisch advies over de herziening van een marktreglement. De schrijver wijst op inconsistenties in de voorgestelde wijzigingen.
* Punt I: Akkoord met wijziging artikel 9.
* Punt II: Bezwaar tegen wijziging artikel 6. De schrijver vindt dat beperkingen op het aantal gezinsleden per standplaats beter in artikel 16 passen om tegenstrijdigheid te voorkomen.
* Slot: Er is verwarring over de formulering van de standplaatsrechten (één dagmarkt vs. twee weekmarkten), wat tot ongewenste mazen in de wet zou kunnen leiden.
* Bestuurlijke context: Er is sprake van een actieve correspondentie tussen de gemeentesecretarie en de wethouder, waarbij kritisch naar de 'redactie' (formulering) van verordeningen wordt gekeken. Dit document dateert van november 1940, een half jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. Hoewel het document op het eerste gezicht louter administratief lijkt, is de context van belang:
1. Voedselvoorziening: De brief is gericht aan de "Wethouder voor de Levensmiddelen". Tijdens de bezetting werd de distributie van voedsel via markten strikt gereguleerd om schaarste te beheersen en woekerprijzen tegen te gaan.
2. Regulering van de handel: De beperking dat slechts twee personen uit één gezin een plaats mogen bemachtigen, was waarschijnlijk bedoeld om te voorkomen dat bepaalde families de markthandel monopoliseerden ten koste van anderen in een tijd van economische nood.
3. Continuïteit van bestuur: Het document toont aan dat de lokale bureaucratie in de vroege bezettingsjaren grotendeels op de oude voet doorging met het verfijnen van lokale verordeningen.