Ambtelijke brief/adviesnota (mogelijk een kopie of doorslag).
Origineel
Ambtelijke brief/adviesnota (mogelijk een kopie of doorslag). 16 februari (jaartal niet expliciet vermeld op deze pagina, maar afgaand op spelling en context waarschijnlijk eind jaren '40). De Directeur (van een gemeentelijke dienst in Amsterdam). 1 16 Februari 7
46A/16/2 den Heer Wethouder voor de
Amsterdam. Levensmiddelen
termyn niet zal voldoen. De meest voor de hand liggende op-
lossing lykt my, dat de met Van Meekeren bestaande huurover-
eenkomst wordt ontbonden, wanneer hy in gebreke blyft om den
huurprys te betalen. Het staat dan echter vrywel vast, dat
hy met zyn gezin om ondersteuning zal vragen, terwyl ook
een eventueele nieuwe pachter waarschynlyk geen hooge pacht-
som zal kunnen opbrengen. Daartegenover staat weer, dat het
m.i. toch niet aangaat, om aan Van Meekeren een termyn van
drie maanden huur kwyt te schelden, terwyl, wanneer zou wor-
den bepaald, dat hy dit bedrag schuldig blyft, dit practisch
ook op een kwytschelding zou neerkomen.
Ik heb de eer U te adviseeren om terzake van de
onderhavige aangelegenheid het advies in te winnen van Uw
Ambtgenoot voor de Financiën, in het byzonder voor wat be-
treft de vraag, of het gemeentebelang het beste wordt ge-
diend door ontbinding der onderhavige overeenkomst, dan wel
door ten deze andermaal een tegemoetkomende houding tegen-
over Van Meekeren aan te nemen.
De Directeur, De tekst betreft een ambtelijk dilemma over een pacht- of huurkwestie. Een zekere Van Meekeren kan zijn huur niet betalen. De directeur weegt twee opties tegen elkaar af:
- Ontbinding van het contract: Dit is de meest logische zakelijke stap, maar heeft als risico dat de man en zijn gezin een beroep moeten doen op de bijstand (ondersteuning), wat de gemeente ook geld kost. Bovendien is het onzeker of een nieuwe huurder meer zal opbrengen.
- Kwijtschelding of clementie: De directeur vindt het moreel of zakelijk onjuist om drie maanden huur simpelweg kwijt te schelden. Hij merkt op dat het verschuldigd laten blijven van het bedrag in de praktijk neerkomt op hetzelfde, omdat Van Meekeren het waarschijnlijk nooit kan terugbetalen.
De directeur besluit om geen definitieve beslissing te nemen, maar de Wethouder voor de Levensmiddelen te adviseren om te overleggen met de Wethouder van Financiën. De centrale vraag is wat het zwaarst weegt: de strikte financiële regels van de gemeente of de sociale zorgplicht/het risico op extra kosten bij een uitzetting. Dit document stamt uit een periode waarin Amsterdam een specifieke wethouder voor "Levensmiddelen" had. Deze functie was met name tijdens en kort na de Tweede Wereldoorlog van groot belang vanwege de schaarste en distributie. De spelling (met 'y' in plaats van 'ij', zoals in vrywel en blyft) is conform de spelling-Marchant, die tot 1947 de norm was (en vaak nog langer in ambtelijke stukken werd gebruikt).
De tekst illustreert de bureaucratische werkelijkheid van die tijd: zelfs relatief kleine individuele gevallen (een huurachterstand van drie maanden) werden op hoog bestuurlijk niveau besproken, waarbij sociale overwegingen en gemeentelijke financiën constant tegen elkaar werden afgewogen. De vrees dat een ontzetting uit een woning of pachtobject direct zou leiden tot een beroep op de "ondersteuning" (sociale zorg) was een veelvoorkomend motief om clementie te betrachten.