Getypte brief of ambtelijke nota (doorslag). 4 mei (jaartal niet expliciet vermeld, vermoedelijk eerste helft 20e eeuw op basis van spelling en terminologie). De Directeur (van een niet nader genoemde gemeentelijke dienst, mogelijk de Dienst der Publieke Werken of de Marktwezen). 1                                                 4 Mei                             7
46A/16/4            den Heer Wethouder voor de
Amsterdam.                             Levensmiddelen

gebruik te maken van de in artikel 12 lid 2 der bovenbedoelde
overeenkomst aan Burgemeester en Wethouders gegeven bevoegd-
heid, om aanvulling van de waarborgsom te eischen, nadat
daarop de vordering tegen den pachter zal zyn verhaald.
        Tenslotte wys ik er nog op, dat, tot het onderhavige
verhaal op de waarborgsom m.i. geen aanleiding zou bestaan,
indien Burgemeester en Wethouders op grond van een door de
afdeeling Financiën ingesteld onderzoek, van oordeel zouden
zyn, dat de geldende pachtsom van f 1500,- 's jaars te hoog
moet worden geacht. In dat geval zou deze pachtsom tusschen-
tyds kunnen worden verminderd. Indien hiertoe geen termen be-
staan, geef ik U beleefd in overweging tot het bovenbedoelde
verhaal op de waarborgsom te doen besluiten.

                                                         De Directeur, * Onderwerp: De brief betreft een juridisch-financiële afhandeling van een pachtovereenkomst. Er is sprake van een vordering op een pachter die verhaald moet worden op de gestelde waarborgsom.
* Kern van het advies: De Directeur adviseert de Wethouder om de waarborgsom aan te spreken en vervolgens de pachter te verplichten deze weer aan te vullen (conform art. 12 lid 2).
* Alternatieve optie: Er wordt een kanttekening geplaatst: indien de afdeling Financiën oordeelt dat de pachtsom van 1500 gulden per jaar feitelijk te hoog is, zou verlaging van de pacht een alternatief kunnen zijn. Echter, als daar geen redenen ("termen") voor zijn, blijft het advies om over te gaan tot verhaal op de waarborgsom.
* Spelling: Het document hanteert de spelling-De Vries en Te Winkel (o.a. eischen, zyn, afdeeling, tusschen-tyds), wat gebruikelijk was in de Nederlandse ambtenarij tot de spellinghervorming van 1947 (al werd de spelling-Marchant vanaf 1934 op scholen al ingevoerd). Dit document is representatief voor de gemeentelijke bureaucratie in Amsterdam in een periode waarin de overheid nauw betrokken was bij de distributie en verkoop van levensmiddelen (mogelijk tijdens de crisisjaren '30 of de oorlogsjaren). De "Wethouder voor de Levensmiddelen" was een specifieke post die vaak in tijden van schaarste of strikte marktregulering extra gewicht in de schaal legde. De pachtsom van 1500 gulden was voor die tijd een aanzienlijk bedrag, wat duidt op een pachtobject van substantiële omvang (bijvoorbeeld een grote markthal-unit of een specifiek distributiepunt).