Typoscript (doorslag of origineel op officieel briefpapier) met handgeschreven kanttekeningen. 15 juni 1940 (verzonden op 18 juni 1940). Waarschijnlijk de beheerder van de Vischafslag (getekend door M. Muller). [Rechtsboven handgeschreven:] M. Muller
[Midden boven handgeschreven:] Verzonden 18/6
[Rechtsboven getypt:] VP/G.

46A/22/2 II
15 Juni 1940.

Heffing registratie-recht
in Vischafslag.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

Onder terugzending van het met Uw kantbrief d.d. 4 dezer om advies ontvangen stuk no. 530 L.M.1940 heb ik de eer U te berichten, dat, krachtens artikel 55 van de Registratiewet 1917 een registratierecht van 0,6% (0,5% vermeerderd met 20 opcenten) is verschuldigd over het gezamenlijk bedrag van de kooppryzen met de lasten, onder meer terzake van verkoopingen, welke in het openbaar by opbod, afslag of inschryving worden gehouden of waarby aan te voren met de verkooping in kennis gestelde personen gelegenheid wordt gegeven om te bieden. In artikel 4 van het Koninklyk Besluit van 4 Mei 1917 (S.384) worden nadere voorschriften gesteld, in geval visch of andere als voor bederf vatbaar, aangewezen goederen door of vanwege onder andere een gemeente in het openbaar worden verkocht. Voor zoo ver de visch rechtstreeks afkomstig is van visschers, die haar zelf hebben gevischt, is het recht niet verschuldigd; doch wel voor alle visch, die door handelaren aan den afslag wordt gezonden.

Door den Vischafslag van myn dienst werd tot nu toe nimmer registratie-recht aan de verkoopers (-handelaren) in rekening gebracht, omdat werd aangenomen, dat de afslag alhier plaats vindt in de hal op de Vischmarkt, welke niet voor het publiek, doch alleen voor aanvoerders en wederverkoopers van visch en hun personeel toegankelyk is (artikel 37 lid 1 van het Reglement op de Markten); ook werd aangenomen, dat het feit, dat de afslag in den regel – namelyk als er visch is – op werkdagen plaats vindt, den afslag niet maakt tot een, waarby aan te voren met de verkooping in kennis gestelde personen gelegenheid wordt gegeven om te bieden: van te voren wordt niemand van den afslag in kennis gesteld. De Inspecteur der Successie en Registratie heeft my thans meegedeeld, dat het begrip "openbaar" voor de toepassing der Registratiewet zeer ruim wordt opgevat en dat, naar zyn meening, de Vischafslag hier ter stede als een verkooping in het openbaar moet worden aangemerkt.

Indien dit standpunt, ook in hoogste instantie wordt aanvaard, is de Gemeente over de laatste twee jaren [tekst breekt af] Dit document is een ambtelijk advies betreffende een fiscaal geschil over de visafslag. De kern van de zaak is of de gemeentelijke visafslag moet worden aangemerkt als een "openbare verkoping" in de zin van de Registratiewet 1917.

Indien dit het geval is, moet er 0,6% belasting (registratierecht) worden afgedragen over de omzet van vis die door handelaren (niet door de vissers zelf) wordt aangeboden. De beheerder van de afslag voert aan dat de veiling niet openbaar is, omdat de toegang beperkt is tot professionele handelaren volgens het marktreglement. Echter, de Inspecteur der Successie en Registratie hanteert een bredere juridische definitie van "openbaar", waardoor de gemeente mogelijk met terugwerkende kracht (over twee jaar) belastingen moet nabetalen. De datum van het document, 15 juni 1940, is saillant: dit is slechts een maand na de Nederlandse capitulatie aan nazi-Duitsland. Hoewel Nederland bezet was, bleef het civiele overheidsapparaat grotendeels functioneren volgens de bestaande wetgeving (zoals de Registratiewet 1917).

De discussie over belastingheffing op de visafslag was van groot economisch belang voor de gemeente, zeker in oorlogstijd waarin de voedselvoorziening en de controle op markten onder grote druk kwamen te staan. De brief illustreert de voortzetting van de bureaucratische processen en de juridische strijd tussen lokale autonomie (marktreglementen) en de rijksbelastingdienst (Inspectie der Successie en Registratie).