Getypte rapportage of memo met handgeschreven kanttekeningen en correcties. -7-

veiling, die dan wellicht zullen ophouden met zen-
den. Bovendien zou een en ander moeilijkheden met
zich brengen in verband met een juiste splitsing
van de aangevoerde hoeveelheden groenten, fruit en
bloemen, mede in verband met kwaliteit en sortee-
ring e.d.

Een scheiding naar plaatsen bijvoorbeeld door
het rechter gedeelte der banken te bestemmen voor
niet-Joden en het linker gedeelte voor de Joden
zou het contact tusschen beide groepen niet voor-
komen. Ik ben dan ook van meening, dat de voor de
veiling te treffen regeling gebaseerd moet worden
op een ^z^ algemeene regeling, welke voor alle vei-
lingen en openbare verkoopingen, ^ed.^ van welke goede-
ren dan ook, waar Joodsche en niet-Joodsche
koopers tegelijk aan bod kunnen komen, door de
Rijksoverheid zou moeten worden getroffen.

[In de linker marge geschreven:] I eventueel

ad E. De grossiers in bloemen.
In den drukken tijd (Voorjaar en Zomer)
voeren 15 à 20 grossiers uit het land bloemen aan
op deze markt. De grossiers zijn allen niet-Joden;
de koopers daarentegen in hoofdzaak Joden. Een
scheiding is hier derhalve, mede gelet op hetgeen
ik hierboven uiteenzette, niet door te voeren en
moet dus vooralsnog achterwege blijven.

Tot het marktcomplex behooren enkele objec-
ten, waarvan tot nu toe door iedereen ^n^ gebruik kan
worden gemaakt.
I. Café-restaurant, Ingangsgebouw, ingang buiten
de Centrale Markt en toegankelijk ook voor ~~het~~
gewone publiek.
Sigarenkiosk, idem.
2 cantines hal^,^ Noord- en Zuidzijde.
consumptiewagens in de hal.
^idem^
^Consumptie-kiosks^ buiten de hal op de markt.

[In de linker marge onderaan geschreven:]
I andere dan
de marktbezoekers

Wanneer algemeen geldende voorschriften voor
dergelijke inrichtingen zouden worden uitgevaar-
digd, dan zouden de onderhavige inrichtingen daar
automatisch onder vallen. Het lijkt mij daarom
niet gewenscht reeds thans voor het onderhavige
café een verbod voor Joden uit te vaardigen. Er
worden thans vrij veel zaken besproken in het café
tusschen Joodsche en niet-Joodsche grossiers der * Segregatiepogingen: Het document getuigt van de logistieke complexiteit bij het doorvoeren van de "Entjudung" (het verwijderen van Joden uit het economisch leven). Men overweegt fysieke scheiding in de veilingbanken (rechts voor niet-Joden, links voor Joden), maar erkent dat dit onvoldoende is om contact te voorkomen.
* Economische afhankelijkheid: Bij de bloemenhandel wordt expliciet opgemerkt dat de verkopers (grossiers) niet-Joods zijn, maar de kopers hoofdzakelijk Joods. Hierdoor wordt segregatie op dat moment als onuitvoerbaar beschouwd.
* Sociale controle in openbare ruimtes: Er is discussie over het café-restaurant en de kiosken op het marktterrein. Opvallend is het advies om Joden (nog) niet de toegang tot het café te ontzeggen, omdat dit een cruciale plek is voor zakelijk overleg tussen Joodse en niet-Joodse handelaren.
* Handgeschreven wijzigingen: De correcties duiden op een concepttekst die nog werd geredigeerd voor definitieve besluitvorming. De toevoeging "I andere dan de marktbezoekers" suggereert dat men onderscheid wilde maken tussen zakelijke marktbezoekers en het gewone publiek. Dit document is een direct overblijfsel van de bureaucratische voorbereiding van de Holocaust in Nederland. Het toont hoe de bezetter en lokale instanties zochten naar praktische manieren om Joden uit de openbare en economische ruimte te verdrijven. De nadruk op een "algemeene regeling door de Rijksoverheid" wijst op een verschuiving van lokale besluitvorming naar centrale, door de Duitsers gecontroleerde regelgeving. Het geeft een onthutsend beeld van de koelbloedige wijze waarop de uitsluiting van een bevolkingsgroep tot in de kleinste logistieke details (zoals zitplaatsen in een veiling en toegang tot een sigarenkiosk) werd uitgewerkt.