31 oktober 1939. Waarschijnlijk een marktmeester of een controlerend ambtenaar (de handtekening lijkt 'Nieuwveld' te spellen). no 20/30/1 M 1939 $^{23}/_{10}$

Aan den Inspecteur
v/h Marktwezen
Alhier.

Lindengracht

Tegen inwilliging van het verzoek van
sollicitant no 464 C.H. Leuven om op de
markt Lindengracht mosselen te koken bestaat
mij geen bezwaar.

Wat echter het bakken van visch betreft
hiervoor bestaat op de Lindengracht momenteel
geen behoefte. Ik adviseer U dan ook,
het bakken van visch niet toe te staan.

31-10-'39.
[Handtekening: Nieuwveld] * Datum: 31 oktober 1939.
* Locatie: Lindengracht, Amsterdam. De aanduiding "Alhier" (hier ter plaatse) wijst erop dat de brief binnen dezelfde gemeente is verzonden, in dit geval Amsterdam waar de Lindengrachtmarkt zich bevindt.
* Betrokkenen:
* Geadresseerde: De Inspecteur van het Marktwezen, de functionaris verantwoordelijk voor het beheer en de regulering van de Amsterdamse markten.
* Aanvrager: C.H. Leuven (geregistreerd onder sollicitantnummer 464).
* Afzender: Waarschijnlijk een marktmeester of een controlerend ambtenaar (de handtekening lijkt 'Nieuwveld' te spellen).
* Inhoud: Het document is een gesplitst advies. Voor het koken van mosselen wordt toestemming verleend. Voor het bakken van vis wordt een negatief advies gegeven.
* Kernbegrip: "Geen behoefte". Dit was een veelgebruikte ambtelijke term om een vergunning te weigeren op basis van marktregulering; men vond dat er al voldoende aanbod van gebakken vis was op die specifieke locatie. Dit document biedt een inkijkje in de strikte regulering van de Amsterdamse markten aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog. Hoewel Nederland op dat moment nog neutraal was en de bezetting nog niet was begonnen, was de economische controle op markten (zoals de bekende markt in de Jordaan op de Lindengracht) zeer formeel. De term 'sollicitant' werd destijds niet alleen voor werkzoekenden gebruikt, maar voor iedereen die een officieel verzoek of rekest indiende bij de overheid. Het onderscheid tussen 'koken' (mosselen) en 'bakken' (vis) was belangrijk vanwege de verschillende eisen aan apparatuur, geuroverlast en bestaande concurrentie op de markt. C.H. Leuven Marktwezen