Getypte brief (doorslag of origineel op dun papier) met handgeschreven aantekening. 18 april 1939. De Directeur (vermoedelijk van een Amsterdamse gemeentelijke dienst). [Rechtsboven, handgeschreven:] extra
[Rechtsboven, getypt:] D/G.

21/12/2 M.
18 April 1939.

den Heer N. Meyer,
Lynbaansgracht 60,
Amsterdam-Centrum.
Wyk 9.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 21 Maart 1939 aan den heer Directeur van het Gemeentelyk Bouw- en Woningtoezicht, welke brief ter afdoening in myn handen is gesteld, deel ik U mede, dat de Lynbaansgracht door den Gemeenteraad als brandstoffenmarkt is aangewezen, zoodat ~~een~~ Uw verzoek, om de brandstoffenschepen van de Firma Van Munster een andere ligplaats aan te wyzen, niet kan worden ingewilligd.

De Directeur, De brief is een formeel ambtelijk antwoord op een verzoek van een burger, de heer N. Meyer. De kern van de correspondentie is de weigering van de gemeente om in te gaan op een verzoek tot verplaatsing van brandstoffenschepen (kolen- of houtschepen) van de Firma Van Munster.

• Spelling: Het document hanteert de spelling-De Vries en Te Winkel (vóór de hervorming van 1947), herkenbaar aan woorden als "myn", "wyzen", "zoodat" en "Gemeentelyk".
• Correcties: Er is een typefout hersteld door het woord "een" met de typemachine door te kruisen en te vervangen door "Uw".
• Bestuurlijke context: De beslissing wordt onderbouwd door een formeel raadsbesluit ("door den Gemeenteraad als brandstoffenmarkt is aangewezen"), wat aangeeft dat de inrichting van de grachten strikt gereguleerd was. Dit document stamt uit april 1939, een periode vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. In die tijd was Amsterdam voor de energievoorziening (verwarming en koken) nog grotendeels afhankelijk van vaste brandstoffen zoals steenkool en turf. De Lijnbaansgracht fungeerde als een belangrijke logistieke ader waar deze brandstoffen per schip werden aangevoerd en verhandeld.

De Firma Van Munster, die in de brief wordt genoemd, was een bekende Amsterdamse brandstoffenhandel. Het verzoek van de heer Meyer (die op nummer 60 woonde) was waarschijnlijk ingegeven door overlast (stof, lawaai of visuele hinder) van de bedrijvigheid voor zijn deur. De afwijzing toont aan dat het economische en logistieke belang van de brandstofvoorziening in 1939 prevaleerde boven het woongenot van individuele burgers. De vermelding "Wyk 9" duidt op de oude administratieve indeling van de stad Amsterdam. N. Meyer