Ambtelijke verklaring/formulier. M A R K T W E Z E N A M S T E R D A M

VERKLARING.

(Over te leggen aan het Bureau
Verkeerswezen, Overtoom 37-43)
-.-.-.-.-.-.-

De ondergeteekende, Directeur van het Marktwezen der
Gemeente Amsterdam verklaart hierbij, dat de
expediteur
grossier ..............................................
winkelier
adres: ................................................
........................................................
auto letter ......no...................noodig heeft voor het
vervoer van levensmiddelen naar en van de Centrale Markt te
Amsterdam.

N.B. Het vervoer per auto naar en de aflevering per auto aan
particulieren is ten eenenmale verboden.

De Directeur voornoemd, Dit document is een oningevuld model voor een officiële verklaring die noodzakelijk was voor ondernemers in de voedselvoorziening (expediteurs, grossiers of winkeliers) om met een motorvoertuig de Centrale Markt in Amsterdam te mogen bezoeken.

Kernpunten:
* Autorisatie: De Directeur van het Marktwezen fungeert als autoriteit die de noodzaak van het transport bevestigt.
* Identificatie: Er is ruimte voor de naam van de ondernemer, het adres en het kenteken ("auto letter ......no......").
* Strikte beperking: De 'N.B.' onderaan is cruciaal. Het verbiedt expliciet het gebruik van de auto voor levering aan particulieren. Dit duidt op een streng gereguleerde economie waarin schaarse middelen (zoals brandstof en voertuigen) uitsluitend voor de groothandelsdistributie mochten worden ingezet. Hoewel het document niet gedateerd is, wijzen de spelling ("ondergeteekende", "noodig") en de aard van de beperkingen sterk op de periode van de Duitse bezetting (1940-1945) of de zeer vroege naoorlogse periode.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was er een groot tekort aan brandstof en banden. Het gebruik van motorvoertuigen was strikt voorbehouden aan essentiële diensten en de voedselvoorziening. De Centrale Markt (tegenwoordig het Food Center aan de Jan van Galenstraat) was de spil in de Amsterdamse voedseldistributie.

Het verbod op levering aan particulieren per auto diende twee doelen:
1. Het voorkomen van 'zwarte handel' (directe verkoop buiten de officiële distributiekanalen om).
2. Het besparen van brandstof door particulieren te dwingen hun boodschappen te voet, per fiets of handkar te doen.

Het Bureau Verkeerswezen aan de Overtoom was in die tijd de instantie die verantwoordelijk was voor het uitgeven van de benodigde rij- en vervoersvergunningen.