Ambtelijk rapport/memo (handgeschreven). 31 januari 1941 (volgens datering onderaan). Geboren 27. 12. 1912. Deze persoon was meerder-
malen door Heer Moerkerken en Bekkering in
de omgeving der Albert Cuyp gezien. Ook verklaar-
de beide Heeren dat Scheen in steun was.
Ik heb later nog eenige malen de omgeving der
Albert Cuypstraat afgezocht maar heb Scheen
niet meer kunnen vinden. Ook Zaterdag 1 Febr.
heb ik de buurten aldaar afgezocht maar niet
Scheen kunnen vinden. Ik verzoek U verder beleefd
den Heer Moerkerken even over dezen Scheen op te
willen bellen, daar ik alle gegevens die heer Moer-
kerken mij op een briefje gaf, dit briefje ben
kwijt geraakt..

                          31 Januari 1941
                [onleesbaar] S. de Vries

Aan den Heer
Inspecteur
de Haan. In dit document rapporteert inspecteur S. de Vries aan zijn superieur of collega, inspecteur de Haan, over de vergeefse zoektocht naar een individu genaamd Scheen (geboren op 27 december 1912). Scheen werd blijkbaar gezocht of gevolgd naar aanleiding van waarnemingen door de heren Moerkerken en Bekkering in de buurt van de Albert Cuypmarkt in Amsterdam.

De tekst bevat een opvallende bijzonderheid: hoewel het document onderaan gedateerd is op 31 januari 1941 (een vrijdag), schrijft de auteur in de tekst dat hij op "Zaterdag 1 Febr." eveneens de buurt heeft afgezocht. Dit suggereert dat het document feitelijk op of na 1 februari is geschreven, ondanks de eerdere datum bij de ondertekening, of dat er sprake is van een verschrijving in de dagtekening.

De inspecteur geeft ruiterlijk toe dat hij het briefje met details van getuige Moerkerken is kwijtgeraakt, wat de reden is voor zijn verzoek om telefonisch contact met deze getuige op te nemen. Het document dateert van begin 1941, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Albert Cuypstraat en de omliggende wijk De Pijp in Amsterdam waren destijds levendige, maar ook sociaal-economisch uitdagende buurten.

De vermelding dat de gezochte persoon "in steun was", duidt erop dat hij afhankelijk was van de armenzorg of werkloosheidsuitkering (het Crisis-Comité). In deze periode hielden de autoriteiten mensen die "in de steun" liepen nauwlettend in de gaten, zowel om fraude te bestrijden als om zicht te houden op de bevolking voor de arbeidsinzet of andere repressieve maatregelen. Het verlies van een "briefje" met gegevens onderstreept de informele en soms nog ongeorganiseerde wijze waarop lagere opsporingsambtenaren hun informatie bijhielden in een tijd van toenemende bureaucratische druk onder de bezetter. S. de Vries