30 mei 1941. De Directeur (van een onbekende gemeentelijke of gewestelijke instantie). (Bovenaan rechts, handgeschreven in zwarte inkt:)
I w. H. Müller [lezing onzeker]

(Bovenaan rechts, getypt:)
HG.

(Centraal boven, handgeschreven in paars potlood:)
Muinden 30/5-'41 [lezing onzeker, mogelijk een plaatsnaam of naam van een behandelaar]

(Adresgedeelte getypt:)
den Heer I.Schuitevoerder,
Kerkstraat 7,
O O S T Z A A N .

(Referentie en datum getypt:)
72/30/2 M. 30 Mei 1941.

(Brieftekst getypt:)
Naar aanleiding van Uw brief d.d. 28 dezer bericht ik U,
dat zoolang U van de U verleende ventvergunning geen gebruik kan
maken, deze ook niet behoeft te worden verlengd.
Zoodra U echter het beroep van venter weder kunt opnemen,
dient U zich te mijnen kantore te vervoegen om de verlenging in de
in Uw bezit zijnde ventvergunning te doen aanteekenen.

(Ondertekening getypt:)
De Directeur, Het document is een formeel antwoord op een brief van Isaac Schuitevoerder uit Oostzaan. De kern van de brief is een administratieve mededeling betreffende zijn ventvergunning (een vergunning om goederen aan de deur of op straat te verkopen). De directeur stelt dat de vergunning niet verlengd hoeft te worden zolang Schuitevoerder deze niet gebruikt. Pas wanneer hij zijn beroep als venter weer kan oppakken, moet hij zich melden voor de officiële verlenging in zijn documenten.

De toon is strikt ambtelijk en zakelijk. Er wordt geen reden gegeven waarom de geadresseerde "geen gebruik kan maken" van zijn vergunning, wat typerend is voor de afstandelijke bureaucratie van die tijd. De historische context van dit document is cruciaal voor het begrip ervan. De brief is gedateerd op 30 mei 1941, ruim een jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. De ontvanger, Isaac Schuitevoerder, was een Joodse inwoner van Oostzaan.

In deze periode werden Joden stelselmatig uitgesloten van het economische leven door middel van diverse verordeningen. Dat hij "geen gebruik kon maken" van zijn ventvergunning was geen vrije keuze, maar het gevolg van de steeds strengere restricties en het verbod voor Joden om bepaalde beroepen uit te oefenen of zich op bepaalde plaatsen te begeven. Dit document illustreert hoe de ontneming van rechten van Joodse burgers door de Nederlandse bureaucratie vaak werd afgehandeld als een louter administratieve procedure.

Isaac Schuitevoerder overleefde de Holocaust, maar zijn echtgenote en drie kinderen werden vermoord in de vernietigingskampen. I. Schuitevoerder