Officiële medische verklaring van opname.
Origineel
Officiële medische verklaring van opname. 23 december 1940. NEDERLANDSCH-ISRAËLIETISCH ZIEKENHUIS
TE AMSTERDAM
TELEFOON 53810-50588-50589
AMSTERDAM-C., 23 December 19 40
N. KEIZERSGRACHT 110
GD
Verzoeke bij de beantwoording den datum en het nummer van dezen brief aan te halen.
No. $N^o 86 / 2 / 1$ M.1941 $\frac{14}{1}$ mu [handgeschreven]
Ondergeteekende verklaart, dat mevr:
M. Ereira-de Jong op 12 December 1940 ter
verpleging in het Nederl. Israel. Ziekenhuis
werd opgenomen.
De Geneesheer-Directeur,
[Handtekening: S. Pinkhof]
[Handgeschreven toevoegingen:]
Twe. Keizersgracht 69 hs.
m.i. Dagmarkten.
Vrijstellen t/a 8 Dec '40.
Waterlooplein f 1.05 tegoed
Molenburg " 0.90 tegoed
[In rood krijt:] 86/2/2 M
[Paraaf:] M $\frac{21}{1}$ '41
[Onderaan:] 22/1/41 [onleesbare paraaf]
JL. 10.000-6-'39 Dit document dient als bewijs van ziekenhuisopname voor mevrouw Mary Ereira-de Jong. Hoewel opgesteld door het ziekenhuis op 23 december 1940, bevat het uitgebreide administratieve aantekeningen die wijzen op de verwerking door de Amsterdamse marktinstanties in januari 1941.
Mevrouw Ereira-de Jong was een marktkoopvrouw met staanplaatsen op het Waterlooplein en de Molenburg (beide bekende markten in de toenmalige Jodenbuurt). De aantekeningen onderaan betreffen de verrekening van het staangeld. Omdat zij vanaf 8 december 1940 verhinderd was door ziekte, werd zij vrijgesteld van betaling en kreeg zij een tegoed voor reeds betaalde gelden (f 1.05 voor Waterlooplein en f 0.90 voor Molenburg). De paarse en rode nummers (86/2/1 M.1941) zijn de registratienummers van de Marktinspectie voor het boekjaar 1941. Het document weerspiegelt de dagelijkse bureaucratie tijdens de vroege fase van de Duitse bezetting van Nederland. Het Nederlandsch-Israëlietisch Ziekenhuis aan de Nieuwe Keizersgracht was het centrale ziekenhuis voor de Joodse gemeenschap. De ondertekenaar, Dr. Salomon Pinkhof, was de medisch directeur van het ziekenhuis.
De betrokkene, Mary Ereira-de Jong (geboren 21 februari 1895), woonde op de Tweede Keizersgracht 69 huis. Uit archiefgegevens van het Joods Monument blijkt dat zij en haar man Mozes Ereira de oorlog niet hebben overleefd. Zij werden gedeporteerd en Mary werd op 24 september 1942 vermoord in Auschwitz. Dit document is een tastbare herinnering aan haar leven en werk als marktkoopvrouw, kort voordat de systematische vervolging haar en haar gezin zou treffen. Ereira (Mevrouw) M. Ereira S. Pinkhof
Samenvatting
Dit document dient als bewijs van ziekenhuisopname voor mevrouw Mary Ereira-de Jong. Hoewel opgesteld door het ziekenhuis op 23 december 1940, bevat het uitgebreide administratieve aantekeningen die wijzen op de verwerking door de Amsterdamse marktinstanties in januari 1941.
Mevrouw Ereira-de Jong was een marktkoopvrouw met staanplaatsen op het Waterlooplein en de Molenburg (beide bekende markten in de toenmalige Jodenbuurt). De aantekeningen onderaan betreffen de verrekening van het staangeld. Omdat zij vanaf 8 december 1940 verhinderd was door ziekte, werd zij vrijgesteld van betaling en kreeg zij een tegoed voor reeds betaalde gelden (f 1.05 voor Waterlooplein en f 0.90 voor Molenburg). De paarse en rode nummers (86/2/1 M.1941) zijn de registratienummers van de Marktinspectie voor het boekjaar 1941.
Historische Context
Het document weerspiegelt de dagelijkse bureaucratie tijdens de vroege fase van de Duitse bezetting van Nederland. Het Nederlandsch-Israëlietisch Ziekenhuis aan de Nieuwe Keizersgracht was het centrale ziekenhuis voor de Joodse gemeenschap. De ondertekenaar, Dr. Salomon Pinkhof, was de medisch directeur van het ziekenhuis.
De betrokkene, Mary Ereira-de Jong (geboren 21 februari 1895), woonde op de Tweede Keizersgracht 69 huis. Uit archiefgegevens van het Joods Monument blijkt dat zij en haar man Mozes Ereira de oorlog niet hebben overleefd. Zij werden gedeporteerd en Mary werd op 24 september 1942 vermoord in Auschwitz. Dit document is een tastbare herinnering aan haar leven en werk als marktkoopvrouw, kort voordat de systematische vervolging haar en haar gezin zou treffen.