Doorslag van een officiële brief/ambtelijke correspondentie.
Origineel
Doorslag van een officiële brief/ambtelijke correspondentie. 18 november 1942. De Directeur (dienst onbekend, waarschijnlijk een gemeentelijke instelling). Den Heer Wethouder voor de Arbeidszaken, Raadhuis, Alhier. [Links bovenin, potlood]: H. Müller [onzeker]
[Midden bovenin, rood potlood]: Verzonden 20/11
den Heer Wethouder voor
de Arbeidszaken,
Raadhuis,
A l h i e r .
8a/~~67~~/2 M. [67 is doorgehaald]
18 November 1942.
Statistiek van
ongevalsoorzaken.
Naar aanleiding van Uw circulaire d.d. 9 November j.l.
No. 40/51b A.V. heb ik de eer U te berichten, dat het verzamelen
van bedoelde statistische gegevens en kennisname van de uitkom-
sten daarvan, voor mijn dienst vrijwel van geen belang zijn, aan
gezien er nagenoeg geen ongevallen voorkomen.
De Directeur, Deze brief is een formeel antwoord van een directeur van een gemeentelijke dienst aan de wethouder voor Arbeidszaken. De kern van het schrijven is een reactie op een eerdere circulaire (een rondschrijven) over het bijhouden van statistieken betreffende de oorzaken van bedrijfsongevallen.
De directeur geeft op beleefde, doch stellige wijze aan dat zijn dienst niet zal participeren in deze gegevensverzameling. De reden die hij opgeeft is pragmatisch: binnen zijn specifieke dienst komen vrijwel geen ongevallen voor, waardoor de statistieken en de analyse ervan geen nuttige informatie zouden opleveren voor zijn bedrijfsvoering. De doorhaling in het referentienummer suggereert een correctie in het archiveringssysteem van de verzender. Het document dateert van november 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ondanks de oorlogssituatie ging de reguliere gemeentelijke administratie en bureaucratie in grote mate door.
De "Wethouder voor de Arbeidszaken" was in die tijd een belangrijke figuur binnen het gemeentebestuur, zeker aangezien de arbeidsmarkt onder grote druk stond door de inzet van de Arbeitseinsatz (gedwongen tewerkstelling in Duitsland) en de behoefte aan efficiëntie in de lokale economie. Het opvragen van statistieken over ongevalsoorzaken past in een bredere trend van toenemende administratieve controle en pogingen tot het verbeteren van de arbeidsproductiviteit en veiligheid, ook onder toezicht van de bezetter. De afwijzende houding van de directeur kan duiden op een kleine, administratieve dienst waar de fysieke risico's inderdaad minimaal waren.
Samenvatting
Deze brief is een formeel antwoord van een directeur van een gemeentelijke dienst aan de wethouder voor Arbeidszaken. De kern van het schrijven is een reactie op een eerdere circulaire (een rondschrijven) over het bijhouden van statistieken betreffende de oorzaken van bedrijfsongevallen.
De directeur geeft op beleefde, doch stellige wijze aan dat zijn dienst niet zal participeren in deze gegevensverzameling. De reden die hij opgeeft is pragmatisch: binnen zijn specifieke dienst komen vrijwel geen ongevallen voor, waardoor de statistieken en de analyse ervan geen nuttige informatie zouden opleveren voor zijn bedrijfsvoering. De doorhaling in het referentienummer suggereert een correctie in het archiveringssysteem van de verzender.
Historische Context
Het document dateert van november 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ondanks de oorlogssituatie ging de reguliere gemeentelijke administratie en bureaucratie in grote mate door.
De "Wethouder voor de Arbeidszaken" was in die tijd een belangrijke figuur binnen het gemeentebestuur, zeker aangezien de arbeidsmarkt onder grote druk stond door de inzet van de Arbeitseinsatz (gedwongen tewerkstelling in Duitsland) en de behoefte aan efficiëntie in de lokale economie. Het opvragen van statistieken over ongevalsoorzaken past in een bredere trend van toenemende administratieve controle en pogingen tot het verbeteren van de arbeidsproductiviteit en veiligheid, ook onder toezicht van de bezetter. De afwijzende houding van de directeur kan duiden op een kleine, administratieve dienst waar de fysieke risico's inderdaad minimaal waren.