Ambtelijk schrijven (doorslag van een brief). 24 februari 1942. De Directeur (mogelijk "W. Müller", afgaande op het handschrift rechtsboven). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen, Alhier. [Handgeschreven, rechtsboven]: Verschoten 20/2 [en handtekening, lijkt op:] W. Müller

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

10/10/2 M. 1 24 Februari 1942.

Verkorte balans per ultimo
December 1941 van het be-
drijf Vischmarkt.

Gevolg gevende aan de opdracht vervat in de circulaire van
Uw Ambtgenoot voor de Financiën d.d. 20 Juli 1939 No. 910/203 Fin.
1939 heb ik de eer U in bijlage dezes een verkorte balans per ultimo
December 1941 van het bedrijf der Vischmarkt te doen toekomen.
Ten aanzien van het te verwachten eindresultaat voor 1941 van
dit bedrijf meen ik als mijn verwachting te mogen uitspreken, dat
het geraamde verliessaldo groot ƒ 10.600,- als gevolg van de buiten-
gewone tijdsomstandigheden met rond ƒ 2.000,- zal worden overschre-
den en derhalve rond ƒ 12.600,- zal bedragen.

De Directeur, In dit document rapporteert een directeur van een gemeentelijke dienst aan de wethouder van Levensmiddelen over de financiële status van het "bedrijf Vischmarkt" over het jaar 1941. De kern van de brief is de indiening van een verkorte balans.

De brief is opmerkelijk vanwege de expliciete melding van een tekort. Het aanvankelijk geraamde verlies van 10.600 gulden wordt naar boven bijgesteld naar 12.600 gulden. Als reden voor deze overschrijding van het verlies worden de "buitengewone tijdsomstandigheden" genoemd. Dit is een veelgebruikt ambtelijk eufemisme voor de gevolgen van de Tweede Wereldoorlog en de Duitse bezetting. Het document dateert van februari 1942, bijna twee jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. De administratieve structuur van gemeenten bleef tijdens de bezetting grotendeels intact, maar de omstandigheden veranderden drastisch.

De "Wethouder voor de Levensmiddelen" was in deze periode een cruciale functie vanwege de toenemende schaarste en het distributiesysteem (de bonnenkaart). Dat het bedrijf van de Vischmarkt verlies draaide, is logisch in de context van de oorlog: de visserij op de Noordzee was door de oorlogsvoering en Duitse verboden nagenoeg stilgevallen, waardoor de aanvoer stagneerde en de kosten stegen. De brief illustreert hoe lokale overheden probeerden de normale bedrijfsvoering en verslaglegging voort te zetten, terwijl ze geconfronteerd werden met de economische ontwrichting door de bezetting.