*) krijgen nog per deze week een vaste plaats.

) hiervan 7 niet** op de soll. lijst geplaatst.
Beslissing afwachten Dir. M.W.
(zie rapport Inspecteurs)

(Rode aantekening met verbindingslijn naar de omcirkelde '20'):
Hebben geen ventvergunning; dus niet afgevoerd.

(Tekst linksonder):
Vinkenskaarten voor het Waterlooplein en voor plaatsen voor de Joubertstraat worden niet toegekend, dan nadat is gebleken, dat de belanghebbende een vest. vergunning heeft gehad of op de werkverruiming is afgekeurd of niet in het bezit is geweest van ventvergunning.

(Tekst rechtsonder):
++) thans ingeschreven en opgeroepen om een vinkenskaart in ontvangst te nemen.
B 20/12 '41.
B 20/12.
opgeborgen [onleesbaar signatuur] 20/12
opb [paraaf] Het document is een kwantitatieve momentopname van de administratieve status van de Joodse markten in Amsterdam. Enkele belangrijke observaties:
* Vinkenskaarten: De term "vinkenk." verwijst naar de vinkenskaart, een registratiebewijs dat noodzakelijk was voor Joodse marktkooplieden om een standplaats te mogen innemen. Dit systeem was bedoeld om de handel door Joden strikt te reguleren en te controleren.
* Bureaucratische drempels: De tekst linksonder laat zien dat een standplaats niet zomaar werd toegekend. Men moest bewijzen dat men al eerder een vestigings- of ventvergunning had, of dat men was afgekeurd voor de 'werkverruiming' (gedwongen tewerkstelling). Dit wijst op de beperkte economische ruimte die Joden nog werd gegund.
* Maximale bezetting: De kolom met data uit december 1941 laat zien dat de feitelijke bezetting van de markten lager lag dan het aantal uitgegeven plaatsen, wat kan duiden op een overschot aan plaatsen of logistieke problemen bij de kooplieden zelf.
* Afkortingen: "Dir. M.W." staat voor de Directeur van de Dienst Marktwezen. "soll. lijst" verwijst naar de sollicitantenlijst voor marktplaatsen. In september 1941 voerde de Duitse bezetter een verbod in voor Joden om op reguliere markten te staan. Als gevolg daarvan werden in Amsterdam drie specifieke locaties aangewezen als markten voor Joden, waar zij alleen aan andere Joden mochten verkopen. Dit document dateert van december 1941, kort na de instelling van deze segregated markten. Het toont de bureaucratische neerslag van de uitsluiting van Joden uit het normale economische leven en de pogingen van de Amsterdamse ambtenarij om deze nieuwe, gedwongen situatie te administreren. De markten in de Gaaspstraat, Joubertstraat en op het Waterlooplein bleven functioneren tot de grootschalige deportaties de handel daar onmogelijk maakten. Marktwezen