Doorslag van een officiële brief/besluit. 20 maart 1942. De Burgemeester van Amsterdam (Edward Voûte) en de Gemeentesecretaris (J.F. Franken). Mw. A. Groenteman-Kuyper, Eerste Tuindwarsstraat 16 I, Amsterdam. [Stempel linksboven:]
№ 10/3/61 M. 1942 23/3

[Tekst rechtsboven:]
Marktbureau 285

[Adresblok:]
Aan
Mw. A. Groenteman-Kuyper,
Eerste Tuindwarsstraat 16 I,
A_L_H_I_E_R (C)

[Referentie links:]
L.M. 26/1 -1942-

[Handgeschreven aantekening midden, deels in rood:]
ni. [onleesbaar] 20 Maart 1942.
[Handtekening/Paraaf]

[Brieftekst:]
Naar aanleiding van Uw herhaald verzoek om wederom een plaats op de markt te mogen innemen, deel ik U mede, dat ik daartegen thans geen bezwaren meer heb.
U kunt zich met dit schrijven tot den betreffenden marktmeester wenden.

[Ondertekening:]
vM
De Burgemeester van Amsterdam,
(get.) Voûte
de Gemeentesecretaris,
(get.) J. F. FRANKEN

[Handgeschreven aantekening onderaan in rood/bruin:]
welke markt?
Lindengracht / ook Westerstraat.
13 4/4 '42 [paraaf] * Onderwerp: De brief is een positieve beschikking op een "herhaald verzoek" van mevrouw Groenteman-Kuyper om haar marktplaats terug te krijgen. De formulering "thans geen bezwaren meer heb" suggereert dat er eerder wel bezwaren waren, of dat haar vergunning was ingetrokken.
* Administratieve gang: De handgeschreven noten onderaan laten het proces zien: men vraagt zich af om welke markt het gaat ("welke markt?"). De toevoeging "Lindengracht / ook Westerstraat" met de datum "4/4 '42" geeft aan dat de vergunning gold voor deze twee bekende markten in de Jordaan, nabij het woonadres van de betrokkene.
* Betrokkenen: Edward Voûte was de door de bezetter benoemde burgemeester van Amsterdam (regiemsburgemeester). J.F. Franken was een langdurig zittende gemeentesecretaris. Dit document stamt uit maart 1942, een cruciale fase in de Jodenvervolging in Nederland. De achternaam "Groenteman" is een veelvoorkomende Joodse naam in Amsterdam. In deze periode werden Joodse Amsterdammers systematisch uit het openbare leven en de economie verdrongen.

Vanaf eind 1941 en begin 1942 werden er beperkingen opgelegd aan Joodse marktkooplieden. Er werden specifieke "Joodse markten" ingesteld (zoals op het Waterlooplein en de Gaaspstraat), en Joden mochten steeds minder op de reguliere markten staan. Het feit dat zij in maart 1942 nog toestemming krijgt voor de Lindengracht en Westerstraat is opmerkelijk, daar de volledige segregatie en het uiteindelijke verbod voor Joden om op niet-Joodse markten te staan in die maanden werd geformaliseerd. Mogelijk hangt dit samen met de status van haar echtgenoot of een tijdelijke uitzondering, maar gezien de datum is de kans groot dat deze toestemming slechts van zeer korte duur is geweest voordat de deportaties en totale uitsluiting begonnen.