Handgeschreven briefkaart/notitie aan een overheidsinstantie. 23 mei 1942. Mevr. Korper (Standplaats Waterlooplein). Het Marktwesen te Amsterdam. [Stempel linksboven, paars:] Nº 30/31/1
[Stempel middenboven, paars:] M. 1942 26/5

[Rechtsboven:]
Amsterdam, 23 Mei '42

[Midden:]
Aan het Marktwesen te A’dam.

Mijne Heeren,

Aangezien uw schrijven 21/5.
inzake het verschuldigde Marktgeld
moet ik Uw mededeelen dat mijn
man al ruim 3 weken in het
werkkamp te Dalfsen is.

[Rechtsonder:]
Mevr. Korper.

[Linkermarge, verticaal geschreven:]
Standplaats Waterlooplein

[Diverse potloodnotities, waaronder '30' en onleesbare initialen.] De brief is een reactie van een marktkoopvrouw op een betalingsherinnering ("uw schrijven 21/5") van de gemeente Amsterdam betreffende het "marktgeld" (staangeld). Mevrouw Korper legt uit waarom de betaling uitblijft: haar echtgenoot is ruim drie weken eerder afgevoerd naar een werkkamp in Dalfsen. De toon is zakelijk en formeel, zoals gebruikelijk in die tijd voor correspondentie met instanties, maar de inhoud getuigt van een tragische persoonlijke situatie. De notitie in de marge ("Standplaats Waterlooplein") identificeert de locatie van de marktstalling van de familie. Dit document is een aangrijpend voorbeeld van de bureaucratische werkelijkheid tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. De datum (mei 1942) en de locatie (Waterlooplein, van oudsher een Joodse markt) wijzen er sterk op dat het hier gaat om de vervolging van Joodse burgers.

In 1942 werden Joodse mannen op grote schaal opgeroepen voor "tewerkstelling" in werkkampen binnen Nederland, zoals kamp Molengoot bij Dalfsen. Deze kampen dienden vaak als tussenstation voor deportatie naar de vernietigingskampen in het oosten. Terwijl de mannen in de kampen zaten, probeerden de achtergebleven familieleden de dagelijkse administratieve en financiële lasten het hoofd te bieden, vaak onder extreme druk en restricties van de bezetter. Het feit dat de gemeente Amsterdam nog steeds marktgeld vorderde van mensen die zij zelf (onder Duits bevel) van hun werkplek had verwijderd, illustreert de nietsontziende aard van de toenmalige bureaucreatie. Korper legt (Mevrouw) Gemeente Amsterdam