Officieel bericht of uittreksel van een gemeentelijke verordening (aanvulling op een ventverbod).
Origineel
Officieel bericht of uittreksel van een gemeentelijke verordening (aanvulling op een ventverbod). Onder A van het Ventverbod vermeld in de vent- en
opkoopersvergunningen wordt toegevoegd:
8º. in de Camperstraat, op den Iepenweg en op het Iepen-
plein alsmede op den openbaren weg binnen een afstand
van 25 meter van bovengenoemde wegen, behalve voor
zoover betreft de Eerste, Tweede en Derde Oosterpark-
straat, waar het venten en opkoopen is verboden tot
50 meter van de Camperstraat, den Iepenweg en het
Iepenplein. De tekst is een juridische toevoeging (artikel 8º) aan een bestaand reglement betreffende het 'ventverbod'. Dit verbod was gekoppeld aan de vergunningen die straathandelaars (venters) en opkopers van oude goederen moesten bezitten.
De kern van de bepaling is het verbieden van handel in specifieke straten: de Camperstraat, de Iepenweg en het Iepenplein. Opmerkelijk is de precisie waarmee de verbodszones worden afgebakend:
* Een algemene zone van 25 meter rondom de genoemde straten.
* Een uitgebreidere zone van 50 meter voor de dwarsstraten (Eerste, Tweede en Derde Oosterparkstraat), gemeten vanaf de kruispunten met de Camperstraat, de Iepenweg en het Iepenplein.
Het gebruik van termen als "opkoopers" en de verbuiging "op den openbaren weg" duiden op een ambtelijke schrijfstijl van vóór de spellinghervormingen van het midden van de 20e eeuw. Tijdens de snelle stedelijke uitbreiding aan het einde van de 19e eeuw, zoals in de Amsterdamse Oosterparkbuurt, probeerde de overheid de openbare orde en doorstroming van het verkeer te reguleren. Ambulante handel (venten) en het opkopen van lompen of metalen op straat werden vaak als bronnen van overlast gezien.
Dergelijke verordeningen dienden twee doelen: het voorkomen van opstoppingen in drukke straten en het beschermen van de belangen van gevestigde winkeliers tegen de concurrentie van straathandelaren. De exacte afbakening in meters suggereert dat er op deze specifieke locaties sprake was van structurele hinder door venters, waardoor een strengere handhaving noodzakelijk werd geacht.