Afschrift van een burgemeestersbesluit (beschikking). [Handgeschreven, linksboven:] Nº 39/65/109
[Handgeschreven, middenboven:] II. 1942 25/5
[Handgeschreven, rechtsboven:] PN [gevolgd door een onduidelijke handtekening, mogelijk 'H. muelle']

Afschrift
No. 223 L. M. 194 2

[Wapen van Amsterdam]

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

Heeft goedgevonden de aan Hermanus Vet, geboren 12 Maart 1905, wonende Weesperstraat 132 III, bij beschikking dd. 23 Januari 1940, no. 764 L.M. verleende vergunning tot het innemen van een vaste standplaats, ten verkoop van bloemen, op den openbaren weg, het verhoogde voetpad van de Sarphatistraat bij de Andrieskade, bij deze, gerekend te zijn ingegaan 13 Januari 1942, in te trekken.

GM

Amsterdam, [stempel: 12 MEI 1942] 1942.
De Burgemeester voornoemd,
(get) Voute [stempel]

De Gemeentesecretaris,
(get.) J. F. FRANKEN [stempel]

[Linksonder:] K 350 Dit document betreft de officiële intrekking van een marktvergunning van Hermanus Vet. Vet had sinds januari 1940 toestemming om bloemen te verkopen op een vaste plek aan de Sarphatistraat (nabij de Andrieskade). Opmerkelijk is dat het besluit is genomen op 12 mei 1942, maar met terugwerkende kracht ("gerekend te zijn ingegaan") per 13 januari 1942 is geëffectueerd.

De ondertekenaar, Edward Voûte, was de door de Duitse bezetter aangestelde burgemeester van Amsterdam. De afkorting "GM" onder de hoofdtekst staat waarschijnlijk voor 'Gemeenteblad' of verwijst naar een specifieke administratieve afdeling. De handgeschreven nummers bovenin zijn archiefkenmerken voor de dossiervorming. Het document dateert uit het midden van de Tweede Wereldoorlog. In 1942 intensiveerde de Duitse bezetter, in samenwerking met het collaborerende stadsbestuur onder Voûte, de vervolging van de Joodse bevolking in Amsterdam. De intrekking van standplaatsvergunningen was een veelgebruikte methode om Joodse burgers hun middelen van bestaan te ontnemen (de zogeheten 'arisering' van de economie).

De persoonlijke gegevens in het document bevestigen dit tragische kader:
* Hermanus Vet woonde in de Weesperstraat, het hart van de Joodse buurt.
* Uit archieven (zoals het Joods Monument) blijkt dat Hermanus Vet inderdaad Joods was. De datum van de intrekking van zijn vergunning (januari 1942) valt samen met de periode waarin Joden systematisch uit het openbare economische leven werden geweerd.
* Slechts enkele maanden na het opstellen van dit document, op 13 juli 1942, is Hermanus Vet vermoord in het concentratiekamp Mauthausen.

Dit document is daarmee niet slechts een administratieve handeling, maar een tastbaar bewijs van de bureaucratische uitsluiting die voorafging aan de deportatie en vernietiging van de Joodse Amsterdammers.