Officieel afschrift van een besluit van de Burgemeester van Amsterdam. 12 mei 1942. [Linksboven, handgeschreven/stempel:] No 39/65/10 d
[Midden boven, paars stempel:] M. 1342 20/5
[Rechtsboven, handgeschreven initialen en handtekening:] TW, Hm[...] [onleesbaar], [omcirkelde W]

Afschrift
No. 223 L. M. 194 2

[Gemeentewapen Amsterdam]

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

heeft goedgevonden de aan Leendert Lopes Bias, geboren 11 April 1896, wonende Govert Flinckstraat 265 I, bij beschikking dd. 8 Februari 1940, no. 5/932 L.M. 1939, verleende vergunning tot het innemen van een vaste standplaats, ten verkoop van bloemen, op den openbaren weg, den voetweg van de Dintelstraat, voor perceel 116, bij deze, gerekend te zijn ingegaan 13 Januari 1942, in te trekken.

GM

Amsterdam, 12 MEI 1942 1942.
[Datum "12 MEI 1942" is een paars stempel]

De Burgemeester voornoemd,

(get) Voûte
[Naam "Voûte" is een paars stempel]

De Gemeentesecretaris,

(get.) J. F. FRANKEN
[Naam "J. F. FRANKEN" is een paars stempel]

[Linksonder in de kantlijn:] K 350 Dit document is een administratieve verordening waarmee de gemeente Amsterdam een eerder verleende vergunning intrekt. De vergunninghouder, Leendert Lopes Bias, had sinds februari 1940 het recht om bloemen te verkopen op een vaste plek in de Dintelstraat. De intrekking wordt met terugwerkende kracht (vanaf 13 januari 1942) van kracht verklaard. Het document is ondertekend door de toenmalige (regeringsgetrouwe) burgemeester Edward Voûte en de gemeentesecretaris J.F. Franken. De zakelijke en kille toon is kenmerkend voor de bureaucratische afhandeling van dergelijke besluiten in oorlogstijd. De datum van het document (mei 1942) is cruciaal voor de interpretatie. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland werden Joodse burgers stelselmatig uit het economische en openbare leven verdrongen. De achternaam "Lopes Bias" duidt op een Sefardisch-Joodse achtergrond. In deze periode werden vrijwel alle vergunningen voor Joodse straathandelaren ingetrokken als onderdeel van de anti-Joodse maatregelen (de "ontjoodsing" van de economie). Hoewel de expliciete reden voor intrekking niet in dit korte afschrift staat, past dit besluit naadloos in het patroon van de Jodenvervolging in Amsterdam, waarbij de burgemeester (Voûte) en het gemeentelijk apparaat meewerkten aan de uitvoering van verordeningen van de bezetter. Het ontnemen van een standplaats betekende voor de betrokkene het verlies van zijn middel van bestaan. J.F. Franken Gemeente Amsterdam