Officieel afschrift van een besluit van de Burgemeester van Amsterdam. 1942 (ingangsdatum intrekking: 13 januari 1942). № 39/65/111
Afschrift
No. 223 L. M. 1942

28/5
[Wapen van Amsterdam]
[Paraaf: H. m/...]
[Paars rond stempelmerk]

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

Heeft goedgevonden de aan Daniël Lopes Dias, geboren 1 Septem-
ber 1904, wonende Retiefstraat 105 hs, bij beschikking dd. 27 Juni 1941,
no. 5/65 L.M. verleende vergunning tot het innemen van een vaste stand-
plaats, ten verkoop van bloemen, op den openbaren weg, het verhoogde
middengedeelte van de J.M. Coenenstraat, t/o den ingang van perceel
J.M. Coenenstraat 1, bij deze, gerekend te zijn ingegaan 13 Januari 1942,
in te trekken.
GM

Amsterdam, 1942.
De Burgemeester voornoemd,

(get) Voûte

De Gemeentesecretaris,

(get) J. F. FRANKEN

K 350 Dit document is een ambtelijk afschrift waarin de intrekking van een marktvergunning wordt geformaliseerd. Daniël Lopes Dias had in juni 1941 nog een vergunning gekregen voor een bloemenkraam op de J.M. Coenenstraat (tegenover nummer 1, bij het Apolloplus), maar deze wordt per 13 januari 1942 met terugwerkende kracht ingetrokken.

Opvallende details:
* De naam van de burgemeester, E.J. Voûte, die door de Duitse bezetter was aangesteld.
* De administratieve codes (No. 223 L.M. 1942) duiden op een systematische verwerking van dergelijke intrekkingen.
* De locatie van de standplaats (Retiefstraat 105 hs) bevindt zich in de Transvaalbuurt, een wijk waar destijds veel Joodse Amsterdammers woonden. Dit document is een tastbaar bewijs van de economische uitsluiting van Joden tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Vanaf 1941 voerden de bezettingsautoriteiten en het collaborerende stadsbestuur steeds strengere maatregelen in om Joodse burgers uit het openbare leven en de economie te weren.

De intrekking van marktvergunningen was een doelbewuste strategie om Joodse ondernemers van hun inkomen te beroven. Daniël Lopes Dias was een Joodse man. Volgens historische bronnen (zoals het Joods Monument) werd hij later gedeporteerd en is hij op 31 maart 1944 vermoord in Midden-Europa (waarschijnlijk Auschwitz of een van de omliggende werkkampen). De intrekking van zijn vergunning in 1942 was een van de vroege stappen in het proces van ontrechting dat uiteindelijk leidde tot de Holocaust.