Officieel afschrift van een besluit van de Burgemeester van Amsterdam. 3 april 1942 (met terugwerkende kracht vanaf 13 januari 1942). [Linksboven, handgeschreven:] No 39/65/17
[Gedrukt:] Afschrift
No. 223 L. M. 194 [getypt:] 2

[Midden boven, stempel/handgeschreven:] M. 1942 28/5

[Rechtsboven, handgeschreven:] MW
[Handtekening:] H Muller
[Kleine rode stempel]

[Wapen van de stad Amsterdam]

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

Heeft goedgevonden de aan B.Bromet-Groen, geboren 31 Januari
1872, wonende Wagenaarstraat 48 III, bij beschikking dd. 20 Maart 1940,
no. 764 L.M. verleende vergunning tot het innemen van een vaste standplaats
ten verkoop van alcoholvrije dranken, chocolade artikelen, koek, suiker-
werken en fruit, op den openbaren weg, de Kruislaan bij den Middenweg, bij
deze, gerekend te zijn ingegaan 13 Januari 1942, in te trekken.
GM

Amsterdam, 3 April 1942.
De Burgemeester voornoemd,
(get.) Voûte

De Gemeentesecretaris,
(get.) J. F. FRANKEN

[Linksonder:] K 350 Dit document is een formeel besluit van de toenmalige burgemeester van Amsterdam, Edward Voûte. In het besluit wordt de vergunning voor een vaste verkoopstandplaats ingetrokken die in 1940 was verleend aan B. Bromet-Groen. De vergunning betrof de verkoop van consumptiegoederen zoals alcoholvrije dranken, chocolade, koek en fruit op de kruising van de Kruislaan en de Middenweg in de Watergraafsmeer. Opvallend is dat het besluit is gedateerd op 3 april 1942, maar met terugwerkende kracht effectief wordt gesteld vanaf 13 januari 1942. De ondertekening geschiedt door burgemeester Voûte en gemeentesecretaris J.F. Franken. Het document dateert uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Burgemeester Edward Voûte was een collaborerend bestuurder die door de bezetter was aangesteld.

De naam "Bromet-Groen" en de datum zijn uiterst significant. Betje Bromet-Groen (1872-1942) was een Joodse vrouw. Het intrekken van vergunningen voor markt- en standplaatsen was een vast onderdeel van de stapsgewijze uitsluiting en onteigening van de Joodse bevolking door het nazi-regime en de collaborerende overheid. Door haar haar middel van bestaan te ontnemen, werd zij financieel en sociaal geïsoleerd.

De terugwerkende kracht tot januari 1942 valt samen met de periode waarin de anti-Joodse maatregelen in Amsterdam drastisch werden verscherpt. Uit historische bronnen (zoals het Joods Monument) blijkt dat Betje Bromet-Groen later dat jaar, op 13 november 1942, in Auschwitz is vermoord. Dit document vormt daarmee een administratief bewijsstuk van de bureaucratische voorbereiding op de Holocaust in Nederland.