Afschrift van een officieel besluit van de burgemeester. 12 mei 1942 (met terugwerkende kracht tot 13 januari 1942). [Handgeschreven, linksboven:] № 39/65/45
Afschrift
No. L. M. 194 [daarboven handgeschreven: 2]

[Midden boven, handgeschreven:] 20/5
[Wapen van Amsterdam]

[Rechtsboven, handgeschreven in blauwe inkt:] [Paraaf, mogelijk "Dr. Muller"]
[Klein rond stempel met een symbool]

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,
Heeft goedgevonden de aan Siemon Kuit, geboren 21 Augustus 1900,
wonende Cabralstraat 29 II, bij beschikking dd. 15 Januari 1940, no. 764
L.M. verleende vergunning tot het innemen van een vaste standplaats,
ten verkoop van alcoholvrije dranken en consumptieijs, op den openbaren
weg, het schuin afloopende gedeelte van de Prins Hendrikkade recht t/o
perceel 21, bij deze, gerekend te zijn ingegaan 13 Januari 1942, in te
trekken.
GM

Amsterdam, [stempel: 12 MEI 1942] 1942.
De Burgemeester voornoemd,

(get.) Voûte [stempel/typmachine in paars]

De Gemeentesecretaris,

(get.) J. F. FRANKEN [stempel/typmachine in paars]

[Linksonder:] K 350 Dit document is een administratieve kennisgeving van de intrekking van een standplaatsvergunning. Siemon Kuit had sinds januari 1940 toestemming om alcoholvrije dranken en consumptie-ijs te verkopen op de Prins Hendrikkade (tegenover perceel 21). Het besluit tot intrekking wordt op 12 mei 1942 geformaliseerd, maar gaat met terugwerkende kracht in op 13 januari 1942.

De tekst is zakelijk en procedureel van aard, maar de historische implicaties zijn groot. De ondertekenaars zijn Edward John Voûte (de pro-Duitse burgemeester tijdens de bezetting) en J.F. Franken. De afkorting "GM" onder de hoofdtekst staat waarschijnlijk voor Gemeenteblad of een specifieke administratieve afdeling. Het document dateert uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1942 intensiveerden de nationaalsocialistische autoriteiten de uitsluiting van Joodse burgers uit het economische leven. Siemon Kuit was een Joodse Amsterdammer. De intrekking van zijn vergunning voor een standplaats op de openbare weg was geen incidentele administratieve handeling, maar maakte deel uit van de systematische ontneming van bestaansmiddelen van de Joodse bevolking (ook wel 'Arisering' of economische eliminatie genoemd).

Uit historische bronnen (zoals het Joods Monument) is bekend dat Siemon Kuit in 1943 is vermoord in vernietigingskamp Sobibor. Dit document vormt een papieren getuigenis van de bureaucratische voorfase van de Holocaust in Amsterdam, waarbij Joden eerst hun werk en vergunningen verloren alvorens te worden gedeporteerd. J.F. Franken Gemeente Amsterdam