Officieel afschrift van een besluit van de Burgemeester van Amsterdam. 12 mei 1942 (met terugwerkende kracht tot 13 januari 1942). [Linksboven, gestempeld/geschreven:] Nº 39/65/66
[Midden boven, groot stempel:] 1042 20/5
Afschrift
No. 223 L. M. 194 2.

[Wapenschild Amsterdam: drie kruizen onder een kroon, geflankeerd door leeuwen]

[Rechtsboven, handgeschreven initialen en paraaf:] Mw, H.Muller(?) [Rood rondstempel]

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

Heeft goedgevonden de aan
Samuel W o l f f,
geboren 16 December 1882, wonende Nieuwe Achtergracht 43 II, bij be-
schikking d.d. 16 Maart 1941, No. 5/13 L.M.1941 verleende vergun-
ning tot het innemen van een vaste standplaats ten verkoop van
consumptieijs op den openbaren weg, het Weesperplein, tegenover den
tuin van perceel Sarphatistraat 73 bij deze, gerekend te zijn ingegaan
13 Januari 1942, in te trekken.
via

Amsterdam, 12 MEI 1942 1942.

De Burgemeester voornoemd,
(get) Voûte [Paars stempel]

de Gemeentesecretaris,
(get.) J. F. FRANKEN [Paars stempel]

[Linksonder:] K 350 * Administratieve handeling: Dit document is een formele intrekking van een eerder verleende vergunning uit maart 1941. Opvallend is dat het besluit in mei 1942 wordt genomen, maar met terugwerkende kracht ("gerekend te zijn ingegaan") per 13 januari 1942 effectief is.
* Locatie: De standplaats bevond zich op het Weesperplein, tegenover de tuin van Sarphatistraat 73 (waar destijds onder andere de Amstel Brouwerij/kliniek gevestigd was). Dit was een strategische plek nabij de Amsterdamse Jodenbuurt.
* Ondertekening: Het document is ondertekend door Edward Voûte, de door de Duitse bezetter aangestelde burgemeester van Amsterdam, en J.F. Franken, de gemeentesecretaris. Dit document is een direct gevolg van de anti-Joodse maatregelen tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Samuel Wolff, wiens naam en adres (Nieuwe Achtergracht) wijzen op een Joodse achtergrond, werd door deze intrekking beroofd van zijn bron van inkomsten.

Vanaf 1941 werd het voor Joodse ondernemers en straathandelaren steeds moeilijker, en uiteindelijk onmogelijk gemaakt om hun beroep uit te oefenen. De datum van intrekking (januari 1942) valt samen met de periode waarin de bezetter de economische uitsluiting van Joden intensiveerde, vlak voor de grootschalige deportaties begonnen. De terugwerkende kracht suggereert dat Wolff waarschijnlijk in januari al feitelijk was gestopt of dat zijn bedrijfsvoering toen al onmogelijk was gemaakt door eerdere verordeningen.