Afschrift van een officieel burgemeestersbesluit. [Linksboven, stempel/notitie:] NO 37/68/71
[Middenboven, handgeschreven:] 28/5
[Rechtsboven, handgeschreven:] Mw
[Rechtsboven, handgeschreven handtekening:] H. Myller

Afschrift
No. 223 L. M. 194 2.

[Wapen van de Gemeente Amsterdam]

DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM,

Heeft goedgevonden de aan

Betje Wolder,

geboren 16 Maart 1893, wonende Jac. van Lennepstraat 76 III, bij be-
schikking d.d. 31 Januari 1940, No. 764 L.M. 1939 verleende vergun-
ning tot het innemen van een vaste standplaats ten verkoop van
bloemen op den openbaren weg, het verhoogde middengedeelte van de
Jacob Obrechtstraat, tegenover perceel 54, bij deze, gerekend te zijn
ingegaan 13 Januari 1942, in te trekken.
VM

Amsterdam, [stempel:] 12 MEI 1942 1942.
De Burgemeester voornoemd,

(get.) Voûte
de Gemeentesecretaris,

(get.) J. F. FRANKEN [stempel in paars]

[Linksonder:] K 350 Het document is een formeel afschrift van een besluit om een vergunning voor een bloemenkraam in te trekken. De vergunninghoudster, Betje Wolder, had sinds januari 1940 toestemming om bloemen te verkopen op de Jacob Obrechtstraat in Amsterdam-Zuid.

Opmerkelijk is dat de intrekking, hoewel administratief verwerkt in mei 1942, met terugwerkende kracht wordt ingezet vanaf 13 januari 1942. Het document is namens de pro-Duitse burgemeester Edward Voûte getekend door gemeentesecretaris J.F. Franken. De afkorting "VM" linksonder de tekst staat waarschijnlijk voor de opsteller of de afdeling binnen de gemeentelijke administratie. Dit document is een schrijnend voorbeeld van de bureaucratische uitvoering van de Jodenvervolging in bezet Nederland. Betje Wolder was een Joodse vrouw. In de loop van 1941 en 1942 vaardigde de bezetter, vaak met medewerking van het Amsterdamse gemeentebestuur onder de nationaalsocialistische burgemeester Voûte, talloze verordeningen uit die Joden uitsloten van het economische leven.

Het systematisch intrekken van vergunningen voor marktplaatsen en straathandel was een doelbewuste methode om Joodse burgers hun middelen van bestaan te ontnemen. De datum van de terugwerkende kracht, 13 januari 1942, correspondeert met de periode waarin de maatregelen tegen Joodse ondernemers en straathandelaars werden aangescherpt.

Historische bronnen bevestigen dat Betje Wolder uiteindelijk is gedeporteerd en op 21 mei 1943 is vermoord in vernietigingskamp Sobibor. Dit document markeert de fase waarin zij officieel haar recht op arbeid en inkomen verloor, een stap die voorafging aan haar uiteindelijke deportatie. H. Myller J.F. Franken Gemeente Amsterdam