Typschrift (waarschijnlijk een doorslag van een uitgaande brief). 22 december 1942. De waarnemend Directeur van een ongenoemde dienst (mogelijk een distributie- of keuringsdienst). [Linksboven, handgeschreven:]
Verzonden 22/12

[Rechtsboven:]
vD/SV

[Geadresseerde:]
den Heer P.D.Stoeltie
1e Rozendwarsstraat 5
Amsterdam C. wijk 7

[Referentienummer links:]
46a/1/62

[Datum rechts:]
22 December 1942.

[Inhoud:]
Naar aanleiding van Uw brief d.d. 25 November
jl. deel ik U mede, dat mijn Dienst geen vergun-
ning voor het koken van mosselen kan verleenen.

Indien U wijziging van de beslissing van het
Centraal Verkoopkantoor te Bergen op Zoom wilt
verkrijgen, dient U zich hier toe te wenden tot
de Nederlandsche Visscherij Centrale.

De Directeur,
wnd. In dit schrijven wordt een verzoek van de heer P.D. Stoeltie voor een vergunning om mosselen te koken afgewezen. De afzender stelt dat zijn specifieke dienst hiertoe niet bevoegd is. De brief verwijst naar een eerdere beslissing van het "Centraal Verkoopkantoor te Bergen op Zoom" en adviseert de aanvrager om voor eventuele wijzigingen contact op te nemen met de "Nederlandsche Visscherij Centrale". Het taalgebruik is zakelijk en formeel, typerend voor de ambtelijke correspondentie uit die tijd. De brief dateert uit december 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de voedselvoorziening streng gereguleerd door middel van distributie en centrale overheidsorganen.

De Nederlandsche Visscherij Centrale (NVC) was een semi-overheidsorgaan dat tijdens de bezetting een cruciale rol speelde in de controle op de vangst, verwerking en distributie van vis en aanverwante producten. Dat er een vergunning nodig was voor het "koken van mosselen" wijst op de verregaande regulering van kleinschalige voedselverwerking of handel in die tijd, waarbij zelfs dergelijke handelingen onderhevig waren aan strikte overheidscontrole om de zwarte handel in te dammen en de officiële distributie te waarborgen. P.D. Stoeltie