Getypt verslag / Ambtsbericht. Betreft de periode 8 juni t/m 20 juni 1942. Gedurende de periode van 8 Juni t/m 20 Juni 1942 zijn de winkeliers door 6 CCCD-controleurs, in samenwerking met 16 controleurs van het Rijksbureau voor Voedselvoorziening in Oorlogstijd, Afd. Prijzencontrole in groepen van 2 man aan een intensieve controle onderworpen geweest.
Te dien einde is de stad in 11 controle vakken verdeeld, welke als volgt werden gecontroleerd:

Het resultaat van deze controle is geweest dat, behoudens een enkel geval, er geen prijsovertredingen zijn geconstateerd.
Het groote bezwaar was echter, dat als de controleurs kwamen in de meeste gevallen de visch al grootendeels of heelemaal verkocht was. Achteraf was dus niet meer na te gaan of de visch le. wel in de winkel was aangevoerd en 2e aan den consument tegen de goede prijs was verkocht. Meer resultaat is m.i. te bereiken dat direct wanneer bekend is, welke winkeliers visch hebben gekregen, dit aan de controle wordt doorgegeven, opdat de controleurs zich onmiddellijk naar de opgegeven adressen kunnen begeven.
In overleg met de prijzencontrole van het RBVVO is nu overeengekomen, dat de controleurs van dezen Dienst voor de controle op de 200 winkeliers zullen worden of reeds zijn aangewezen.
De controleurs van de CCCD zullen dan de meer speciale gevallen o.a. tips en klachten, die bij het Marktwezen binnenkomen, benevens de onder 1e. en 2e. bedoelde controle en de controle op de directe aanvoer, (die immers via de afslagen rond het IJselmeer moeten geschieden), langs de IJselmeerkust vanaf de Oranjesluizen tot de Eemmonding behandelen. Daar er 6 CCCD-controleurs beschikbaar zijn is gedacht: a. 2 controleurs voor de stad Amsterdam b. 2 controleurs voor de controle vanaf Oranjesluizen tot Valkeveen c. 2 controleurs van Valkeveen tot de Eemmonding. De laatste 4 controleurs hebben bovendien nog de controle op de visch in het heele Gooi.

3e. b Deze controle geschiedt door het Marktwezen en is m.i. af.
De marktkooplieden moeten met de hun toegewezen visch, alvorens tot verkoop mag worden overgegaan, zich melden bij den marktmeester van de hun toegewezen markt, die op een lijst aanteekent, wie er op de markt komen en met welke hoeveelheid visch. Deze lijsten worden ingediend ten kantore van het Marktwezen, waar nagegaan kan worden, welke kooplieden niet zijn verschenen, die dan rekening en verantwoording moeten afleggen, wat ze hebben gedaan met de hun toegewezen visch.
Ik meen dat hiermede alle punten van de controle zijn behandeld.

De districtsleider CCCD,
[Handtekening] * Fysieke kenmerken: Het betreft een getypte doorslag op dun papier, waarschijnlijk bedoeld voor intern archief of rapportage naar een hogere instantie. Er zijn lichte gebruikssporen en vouwen zichtbaar.
* Taal en Spelling: Het document hanteert de toenmalige spelling (zoals 'groote', 'visch', 'aanteekent'). Opvallend is de spelling "IJselmeer" met één 's'.
* Structuur: Het rapport is zeer systematisch opgebouwd. Het begint met een kwantitatieve samenvatting, gevolgd door een rotatieschema van de controleurs in tabelvorm. Daarna volgt een kwalitatieve evaluatie van de knelpunten (de vis is al weg voordat de controleur komt) en een voorstel voor een efficiëntere werkwijze in de toekomst.
* Administratieve Logica: De tabel toont een klassiek roulatiesysteem waarbij koppels controleurs elke dag een ander 'vak' (sector) van de stad toegewezen krijgen, om vriendjespolitiek of voorspelbaarheid te voorkomen.
* Ondertekening: Het document is ondertekend door de "districtsleider CCCD". De handtekening is zwierig en met inkt gezet. Dit document stamt uit juni 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van toenemende schaarste aan voedsel en goederen. Om zwarte handel en prijsopdrijving tegen te gaan, stelde de overheid (onder toezicht van de bezetter) strikte distributieregels en maximumprijzen vast.

De CCCD (Centraal Controle-Dienst) was de uitvoerende macht die moest toezien op de naleving van deze economische voorschriften. De samenwerking met het RBVVO (Rijksbureau voor Voedselvoorziening in Oorlogstijd) was cruciaal om de voedselketen van visser tot consument te bewaken.

De focus op vis in dit verslag is verklarend: vis was een van de weinige eiwitbronnen die nog relatief beschikbaar waren, maar de aanvoer via het IJsselmeer was onderhevig aan strenge controles om te voorkomen dat vis "buiten de bonnen om" of tegen woekerprijzen werd verkocht. Het verslag legt de logistieke uitdaging bloot: de snelheid van de handel was vaak groter dan de snelheid van de bureaucratische controle, een probleem dat men probeerde op te lossen door controleurs directer op aanvoerlijnen en marktmeesters in te zetten.