Doorslag van een getypte brief (pagina 2). 3 juli 1942. De Directeur van het Marktwezen. Bladzijde 2 van brief No.46A/4/45 M. d.d. 3 Juli 1942 aan den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen van den Directeur van het Marktwezen.

Indien men echter het standpunt wil innemen, dat op de verdeellijsten alleen die personen mogen voorkomen, die in de basisjaren 1939 en 1940 bij voortduring en uitsluitend het beroep van vischhandelaar hebben uitgeoefend en die ook thans nog uitsluitend dit beroep uitoefenen, dan lijkt het mij, mede in verband met de in uitvoering zijnde organisatie van het bedrijfsleven (onder andere de instelling van vakgroepen voor "visch", waarbij voor zoover mij bekend ook een scheiding tusschen groot- en kleinhandel zal worden doorgevoerd), gewenscht om deze aangelegenheid principieel bij de Nederlandsche Visscherijcentrale aanhangig te maken. Indien dit standpunt in Den Haag zou worden aanvaard, dan staat het wel vast, dat vele kooplieden van de Verdeelingslijsten moeten worden geschrapt.

Ik moge U derhalve beleefd in overweging geven om deze aangelegenheid onder overlegging van de onderhavige adressen, voor te leggen aan den Directeur der Nederlandsche Visscherijcentrale.

In verband met het bovenstaande leg ik in bijlage dezes een lijst over van vischhandelaren, die tevens in het bezit zijn van een kooperskaart der Centrale Markt.

De Directeur, In dit document adviseert de Directeur van het Marktwezen de Wethouder voor de Levensmiddelen over de regulering van de vishandel. De kern van het advies is het hanteren van een strikt criterium voor opname op de zogenaamde 'verdeellijsten' (lijsten van handelaren die goederen mogen inkopen en distribueren).

De directeur stelt voor om alleen die handelaren te erkennen die zowel in de jaren 1939-1940 als op het moment van schrijven (1942) uitsluitend werkzaam waren in de vishandel. Dit zou leiden tot een aanzienlijke sanering ("schrappen") van de lijst met kooplieden. Daarnaast wordt verwezen naar een herstructurering van het bedrijfsleven, waarbij een strikte scheiding tussen groot- en kleinhandel wordt nagestreefd. De directeur adviseert om dit voorstel voor te leggen aan de 'Nederlandsche Visscherijcentrale' in Den Haag. Het document dateert uit juli 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de economie volledig omgeschakeld naar een distributiestelsel vanwege schaarste. De bezetter en de Nederlandse overheidsorganen (zoals de rijksbureaus en centrales) probeerden de grip op de handel te verstevigen door middel van vergunningen en uitsluiting.

De "Nederlandsche Visscherijcentrale" (NVC) was een tijdens de bezetting opgerichte instantie die toezicht hield op de visserij en de handel in vis. Het document illustreert de bureaucratische druk om het aantal marktdeelnemers te beperken. Hoewel het document spreekt over economische criteria, vonden dergelijke 'saneringen' van verdeellijsten in deze periode vaak ook plaats in het kader van de uitsluiting van Joodse ondernemers van het economisch verkeer, hoewel dat in deze specifieke tekstpassage niet expliciet benoemd wordt. Het document geeft een inkijk in de nauwe samenwerking tussen het gemeentelijk apparaat (Marktwezen) en de landelijke centrale organen onder het bewind van de bezetter.