Getypte officiële prijsbeschikking.
Origineel
Getypte officiële prijsbeschikking. 1941. 490 -3-
| MOSSELEN IN TOMATENSAUS | max. verkoopprijs voor den verwerker, af plaats van verzending | max. verkoopprijs voor den grossier franco kleinhandelaar: | max. verkoopprijs voor den kleinhandelaar à contant |
|---|---|---|---|
| potten met een netto inhoud van 240 à 250 gram mosselvleesch | ƒ 0,25 | ƒ 0,30 | ƒ 0,40 |
| blikken met een netto inhoud van 150 gram mosselvleesch | " 0,32 | " 0,37 | " 0,48 |
MOSSELEN IN VATEN IN AZIJN
mosselen in azijn in vaten per kg mosselvleesch, excl. vat | " 0,52 | " 0,60 | " 0,80
Verwerking van mosselen op andere wijze dan hierboven genoemd is slechts toegestaan, wanneer de Nederlandsche Visscherijcentrale den prijs hiervan heeft vastgesteld.
Andere dan hierboven genoemde verpakkingen zijn slechts toegestaan, wanneer de Nederlandsche Visscherijcentrale de prijzen hiervan heeft vastgesteld.
Artikel 8.
1. Alle in artikel 7 genoemde prijzen voor verwerkte mosselen gelden, behalve voor de in blik verpakte, zonder pot (eventueel met glazen stop) of vat. Voor deze vaten of potten moet een statiegeld worden berekend, dat bij franco retourzending tegen het volle bedrag moet worden gerestitueerd. Ditzelfde geldt ook voor kratten, waarin potten worden verzonden.
2. De Nederlandsche Visscherijcentrale kan voorschriften geven over de hoogte van het statiegeld en de wijze van berekening.
3. Kleinhandelaren mogen voor los uitgewogen, verwerkte mosselen niet meer berekenen dan den maximum-verkoopprijs voor den kleinhandelaar, bij verkoop in potten of vaatjes mogen zij hetzelfde statiegeld, als zij aan den grossier betalen, aan den consument in rekening brengen, mits zij bij het terugbrengen van pot of vaatje het bedrag geheel restitueeren.
4. Op alle facturen van verwerkers of grossiers moeten de statiegelden afzonderlijk en duidelijk omschreven worden vermeld.
Artikel 9.
Indien een verwerker naar het oordeel van de Nederlandsche Visscherijcentrale in voorgaande jaren over een verkoopsorganisatie beschikte, waardoor hij in feite de functie van een grossier vervult, kan hij toestemming verkrijgen tegen den maximumverkoopprijs van den grossier af te leveren.
Artikel 10.
De Secretaris-Generaal van het Departement van Landbouw en Visscherij kan, in overleg met den Gemachtigde voor de Prijzen, uitzonderingen toestaan of aanvullingen maken.
Artikel 11.
1. Deze beschikking, welke kan worden aangehaald als "Prijzenbeschikking Mosselen en Mosselproducten 1941 № 2", wordt in de Nederlandsche Staatscourant bekend gemaakt en treedt in werking met ingang van den dag na dien van haar afkondiging.
2. Met ingang van den dag van inwerkingtreding van deze beschikking wordt het "Prijzenbesluit 1941 Mosselen" ingetrokken.
's-GRAVENHAGE, 1941.
Ruy
--- * Doel van het document: Het reguleren van de prijzen voor verwerkte mosselproducten (in tomatensaus en azijn) om prijsopdrijving te voorkomen.
* Structuur: Het document is opgezet als een wettelijke bepaling met een prijstabel gevolgd door specifieke artikelen die de uitvoering, uitzonderingen en administratieve verplichtingen (zoals facturatie van statiegeld) regelen.
* Prijsopbouw: Er wordt een duidelijk onderscheid gemaakt tussen drie niveaus in de distributieketen: de verwerker (producent), de grossier (groothandel) en de kleinhandelaar (winkelier). De marge per stap is vastgelegd.
* Taalgebruik: Formeel-ambtelijk Nederlands met de destijds gebruikelijke spelling (bijv. "mosselvleesch", "Nederlandsche", "restitueeren").
* Toezicht: De "Nederlandsche Visscherijcentrale" fungeert als het uitvoerende en controlerende orgaan.
--- * Historische periode: Dit document stamt uit 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog.
* Economische context: Tijdens de bezetting was er sprake van een "gestuurde economie". Vanwege schaarste aan voedsel en grondstoffen stelde de overheid (onder toezicht van de bezetter) strikte maximumprijzen vast voor bijna alle levensmiddelen om inflatie en zwarte handel tegen te gaan.
* Voedselvoorziening: Mosselen waren een belangrijke bron van eiwitten die relatief goed beschikbaar bleven in vergelijking met vlees, wat de noodzaak voor strikte prijsregulering van verwerkte mosselproducten verklaart.
* Bestuur: Het Departement van Landbouw en Visscherij bleef tijdens de oorlog functioneren, maar de bevoegdheden lagen vaak bij Secretarissen-Generaal die nauw moesten samenwerken met Duitse instanties of door hen aangestelde "Gemachtigden voor de Prijzen".