Officiële beschikking / Overheidsbekendmaking. 4 augustus 1942. N.V.C. № 273.

BESCHIKKING VAN DEN SECRETARIS-GENERAAL VAN HET DEPARTEMENT VAN LANDBOUW EN VISSCHERIJ INZAKE MAXIMUMPRIJZEN VOOR ZOETWATERVISCH

4 Augustus 1942.
№ 4010
Afd. Visscherijen.

Op grond van artikel 2 van het Besluit № 218/1940 inzake de benoeming van een Gemachtigde voor de Prijzen en in overeenstemming met de §§ 2 en 3 van de Verordening № 3/1940 van den Rijkscommissaris voor het bezette Nederlandsche gebied wordt bepaald:

Artikel 1.
Voor de toepassing van deze beschikking worden onder zoetwatervisch verstaan de vischsoorten, genoemd in de bij deze beschikking gevoegde tabellen A en B.

Artikel 2.
1. De prijzen, tegen welke zoetwatervisch ten hoogste mag worden verkocht en afgeleverd door den visscher aan den rooker, groot- of kleinhandelaar, zijn vermeld in tabel A, kolom I, per ½ kg netto.
2. Bij verkoop en aflevering van gemengde partijen of sorteeringen zoetwatervisch geldt als maximumprijs voor den visscher die, welke voor de goedkoopste daarin aanwezige vischsoort of sorteering is vastgesteld.
3. Aan de afslagen rond het IJsselmeer (inclusief den afslag te Den Oever) of in andere door de Nederlandsche Visscherijcentrale te bepalen gevallen mag aal en paling, gevangen met het kuilnet of kornet (zoogenaamde kuil- of koraal) of gevangen in fuiken (zoogenaamde fuikaal) ongesorteerd door den visscher worden verkocht en afgeleverd tegen een prijs van ten hoogste ƒ 0,37 per ½ kg. De kooper is verplicht bij doorverkoop voor de sorteering zorg te dragen.
4. De prijzen, als bedoeld in de voorgaande leden, gelden af visscher en voor zoover de verkoop op den afslag plaats vindt, franco afslag.

Artikel 3.
De visscher, die overeenkomstig de regelen, welke door de Nederlandsche Visscherijcentrale zijn of zullen worden vastgesteld, rechtstreeks aan den consument levert, mag aan zijn afnemer ten hoogste de prijzen, vermeld in tabel A, kolom II, luidend per ½ kg netto, berekenen. Deze prijzen gelden franco station van verzending.

Artikel 4.
1. De prijzen, tegen welke zoetwatervisch ten hoogste mag worden verkocht en afgeleverd door den groothandelaar aan den rooker, den kleinhandelaar of den consument, zijn vermeld in tabel A, kolom II, per ½ kg netto.
2. De in het eerste lid bedoelde prijzen gelden franco station van verzending, behoudens het bepaalde in lid 3.
3. Voor zoover de groothandelaar zoetwatervisch verkoopt en aflevert aan den rooker, gelden de in het eerste lid bedoelde prijzen franco rookerij.
4. Indien groothandelaren, verwerkers en/of kleinhandelaren, zoetwatervisch al dan niet verwerkt verkoopen en afleveren, ...

z.o.z. Dit document is een wettelijke regeling uit de Tweede Wereldoorlog die de prijzen van zoetwatervis aan banden legt. De tekst bevat de volgende kernpunten:
* Prijsbeheersing: Er worden strikte maximumprijzen vastgesteld voor de verkoop van zoetwatervis door vissers aan handelaren en rokerijen (Artikel 2) en door groothandelaren aan consumenten (Artikel 4).
* Sorteerregels: Om prijsopdrijving te voorkomen, wordt bepaald dat bij gemengde partijen de prijs van de goedkoopste soort geldt.
* IJsselmeer: Er is een specifieke regeling voor ongesorteerde aal en paling rond het IJsselmeer, waarbij een vaste maximumprijs van 37 cent per halve kilo wordt genoemd.
* Logistiek: De prijzen zijn inclusief of exclusief transportkosten ("franco afslag" of "franco station"), afhankelijk van de positie in de handelsketen. De beschikking is gedateerd op 4 augustus 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland. De verwijzing naar de "Rijkscommissaris voor het bezette Nederlandsche gebied" (Arthur Seyss-Inquart) onderstreept de juridische autoriteit waaronder deze besluiten vielen.

Tijdens de bezetting was er sprake van een geleide economie met een uitgebreid systeem van distributie en prijsbeheersing. Dit was noodzakelijk vanwege de toenemende schaarste en om de zwarte handel tegen te gaan. De "Nederlandsche Visscherijcentrale" (N.V.C.) speelde hierbij een centrale rol als toezichthouder op de sector. Dergelijke documenten geven inzicht in hoe de dagelijkse voedselvoorziening en de economische keten van visser tot consument tot in detail werden gereguleerd door de overheid onder toezicht van de bezetter.