Archiefdocument
Origineel
Joodsche melk is
mogen Zeevisch
hebben. Mededeeling
ontv. van Ph. v. Meurs.
Zie brief Th Sombault.
Af. Th. Sombault
bevestigt dat Zeevisch
thans onder regeling
is gekomen.
—
19-II-42
Sv De notitie betreft de regulering van specifieke voedingsmiddelen voor de Joodse bevolking in bezet Nederland. De kernboodschap is tweeledig: enerzijds een bevestiging dat melk en zeevis aan Joden verstrekt mogen worden, en anderzijds de formele melding dat zeevis vanaf dat moment "onder regeling" (distributie/rantsoenering) valt.
De tekst is kort en zakelijk, kenmerkend voor interne ambtelijke communicatie. De genoemde personen waren waarschijnlijk verbonden aan het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd (RBVO). Th. Sombault was een bekende functionaris binnen dit bureau die vaker figureert in documenten over de oorlogse voedseldistributie. In februari 1942 werd de uitsluiting van de Joodse bevolking van reguliere levensmiddelen steeds stringenter. Terwijl voor de algemene bevolking schaarste en rantsoenering de norm werden, kregen Joden te maken met extra beperkingen: zij mochten alleen op bepaalde uren en bij specifieke winkels hun inkopen doen.
Het feit dat zeevis "onder regeling" kwam, betekende dat het niet langer in de vrije handel verkrijgbaar was, maar enkel via bonkaarten. In de praktijk was dit vaak een opmaat naar een volledig verbod voor Joden om dergelijke schaarse producten nog langer aan te schaffen, een maatregel die later in 1942 voor veel producten (waaronder vis en vlees) inderdaad werd ingevoerd. De notitie toont de bureaucratische processen achter de systematische inperking van de Joodse bestaansmiddelen. Rijksbureau
Samenvatting
De notitie betreft de regulering van specifieke voedingsmiddelen voor de Joodse bevolking in bezet Nederland. De kernboodschap is tweeledig: enerzijds een bevestiging dat melk en zeevis aan Joden verstrekt mogen worden, en anderzijds de formele melding dat zeevis vanaf dat moment "onder regeling" (distributie/rantsoenering) valt.
De tekst is kort en zakelijk, kenmerkend voor interne ambtelijke communicatie. De genoemde personen waren waarschijnlijk verbonden aan het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd (RBVO). Th. Sombault was een bekende functionaris binnen dit bureau die vaker figureert in documenten over de oorlogse voedseldistributie.
Historische Context
In februari 1942 werd de uitsluiting van de Joodse bevolking van reguliere levensmiddelen steeds stringenter. Terwijl voor de algemene bevolking schaarste en rantsoenering de norm werden, kregen Joden te maken met extra beperkingen: zij mochten alleen op bepaalde uren en bij specifieke winkels hun inkopen doen.
Het feit dat zeevis "onder regeling" kwam, betekende dat het niet langer in de vrije handel verkrijgbaar was, maar enkel via bonkaarten. In de praktijk was dit vaak een opmaat naar een volledig verbod voor Joden om dergelijke schaarse producten nog langer aan te schaffen, een maatregel die later in 1942 voor veel producten (waaronder vis en vlees) inderdaad werd ingevoerd. De notitie toont de bureaucratische processen achter de systematische inperking van de Joodse bestaansmiddelen.