Zakelijke brief (mogelijk een kopie voor het archief). 21 april 1942. De Directeur (organisatie niet expliciet genoemd in de getypte tekst, mogelijk een veilinghuis of afslag gezien de inhoud). Wijnbelt & Co., Postbox 2, Woudrichem. [Handgeschreven in blauwe inkt, linksboven:]
Verzonden 21/4

[Handgeschreven in blauwe inkt, middenboven:]
Akkers
Inspecteur
ter kennisneming en
terugzending

[Handgeschreven in blauwe inkt, rechtsboven:]
VD/HG.

[Gestempeld/getypt adres:]
Wijnbelt & Co.,
Postbox 2,
WOUDRICHEM.

46A/33/3 M. [ruime spatie] 21 April 1942.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 23 Februari jl. deel ik
U mede, dat de ingezonden goederen door den afslag voor en ten be-
hoeve van de inzenders worden verkocht.
Volgens dezerzijds bij de Nederlandsche Spoorwegen ingewon-
nen informaties is het risico van het transport voor rekening van
verzender, die in geval van manco's bij de Nederlandsche Spoorwegen
moet reclameeren.
Ik ben bereid in voorkomende gevallen een en ander te Uwen
behoeve bij de Spoorwegen te verzorgen, indien U mijn dienst hiertoe
machtiging verleent.
Ik wijs U er echter op, dat reclames slechts mogelijk zijn
indien sporen van braak aan het materiaal worden geconstateerd.

De Directeur, De kern van deze brief betreft een aansprakelijkheidskwestie rondom goederentransport per spoor. De afzender (een directeur van een niet nader genoemde instantie, vermoedelijk verbonden aan een afslag of veiling) reageert op een brief van Wijnbelt & Co. uit februari.

De belangrijkste punten zijn:
1. Verkoopstatus: Goederen die worden ingezonden naar de 'afslag' worden verkocht ten behoeve van de inzender.
2. Transportrisico: Volgens informatie van de Nederlandsche Spoorwegen (NS) ligt het risico van transport volledig bij de verzender.
3. Manco's: Bij vermiste goederen (manco's) moet de verzender zelf reclameren bij de NS.
4. Aanbod tot bemiddeling: De directeur biedt aan om deze claims namens de ontvanger af te handelen, mits hij daarvoor gemachtigd wordt.
5. Strikte voorwaarde: Er wordt nadrukkelijk gewaarschuwd dat reclamaties alleen zinvol zijn als er fysieke bewijzen van braak (inbraak/diefstal) aan de verpakking of het materiaal zijn vastgesteld.

De toon is formeel-zakelijk en juridisch afkaderend. Het document is gedateerd op 21 april 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Deze context is cruciaal voor het begrijpen van de inhoud:

• Spoorwegen in oorlogstijd: De Nederlandsche Spoorwegen stonden onder grote druk en Duits toezicht. Diefstal uit wagons en opslagplaatsen was een wijdverbreid probleem door schaarste aan goederen.
• Bewijslast: De expliciete vermelding van "sporen van braak" als voorwaarde voor een claim suggereert dat 'vermissing' van goederen tijdens het transport schering en inslag was, en dat de NS (of de verzekeraars) zeer strikt waren in het uitbetalen van schadevergoedingen.
• Bureaucratie: Ondanks de oorlog gingen de normale administratieve processen van handel en transport door, zoals blijkt uit de formele afhandeling van deze correspondentie.
• Handgeschreven notitie: De aantekening "ter kennisneming en terugzending" aan een inspecteur wijst op een interne controleprocedure binnen de organisatie van de afzender.