Doorslag of kantoorkopie van een officiële brief. 18 november 1942. De Directeur (vermoedelijk van een gemeentelijke dienst of voedselvoorzieningsinstantie). Den Heer H. Rietveld, Spaarndammerdijk 99 I, Amsterdam-Centrum. [Handgeschreven linksboven:] Verzonden 18/11

[Rechtsboven:] vD/HB.

den Heer H. Rietveld,
Spaarndammerdijk 99 I,
Amsterdam-Centrum.

Wijk 16.

90/13/2 M. [links] 18 November 1942. [rechts]

Naar aanleiding van Uw brief, ingekomen op 13 October j.l.,
deel ik U mede, dat aan het daarin vervatte verzoek niet kan wor-
den voldaan. U dient vanaf heden Uw toewijzingen visch en mosselen
persoonlijk op Uw plaats Mosveld te verkoopen, aangezien anders
de U verleende toewijzingen zullen worden ingetrokken.

De Directeur, * Toon en taalgebruik: De brief is formeel en gebiedend van aard. Er wordt gebruikgemaakt van de toenmalige spelling (zoals "visch", "verkoopen", "October").
* Kernboodschap: Een verzoek van de heer Rietveld (waarschijnlijk om zijn standplaats door iemand anders te laten beheren of te verplaatsen) is afgewezen. De directeur stelt de harde eis dat Rietveld persoonlijk aanwezig moet zijn bij de verkoop van zijn toegewezen handel (vis en mosselen) op het Mosveld.
* Sanctie: Indien de heer Rietveld niet persoonlijk verkoopt, dreigt de instantie de verleende toewijzingen (vergunningen/rantsoenen) in te trekken. Dit duidt op een streng toezicht op de distributie van schaarse goederen.
* Locaties: De geadresseerde woonde aan de Spaarndammerdijk (Amsterdam-West/Centrum), terwijl zijn standplaats zich op het Mosveld bevond (een bekende marktplaats in Amsterdam-Noord). Dit document stamt uit november 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van een strikt distributiesysteem vanwege voedseltekorten. Toewijzingen voor de verkoop van producten zoals vis en mosselen werden door de overheid streng gecontroleerd om zwarte handel tegen te gaan en te garanderen dat vergunninghouders zich aan de regels hielden. De eis tot "persoonlijke" verkoop was een veelgebruikte maatregel om te voorkomen dat vergunningen werden onderverhuurd of dat handelaren enkel op papier bestonden terwijl de goederen in het illegale circuit verdwenen. De vermelding "Wijk 16" en het dossiernummer wijzen op de fijnmazige bureaucratie waarmee de bezetter en de Nederlandse overheid de bevolking en de economie controleerden. H. Rietveld