Ambtsbericht / Circulaire (Pagina 4 van een meerdelig document). 28 maart 1942. De Directeur, E. de Jong. - 4 -

hebbende, behoorlijk ingevulde en onderteekende verantwoordingsstaten aan het Rijksbureau te worden teruggezonden. Ook indien van een vergunning slechts gedeeltelijk of in het geheel geen gebruik is gemaakt, dient de verantwoordingsstaat mede te worden teruggezonden, voorzien van een overeenkomstige, onderteekende verklaring.

Verantwoordingsstaten T.W. 1 of D.O. 21 (vervoer) mogen niet aan expediteurs e.d. worden medegegeven, zulks ter voorkoming van zoekraken.

Vergunningen, verleend door de sectie Toewijzingen, mogen uitsluitend op de betreffende T.W. staten; die, welke door de sectie Duitsche Orders zijn verleend, uitsluitend op D.O. staten worden verantwoord.

De terugzending van vergunningen en verantwoordingsstaten, bestemd voor de sectie Toewijzingen, resp. Duitsche Orders, dient met afzonderlijke brieven aan die secties te geschieden.

Op de nieuwe aanvraag-formulieren "A" is het vergunningnummer gelijk aan het aanvraagnummer. Vergunningen, waarvoor consentgeld is verschuldigd, zullen bovendien van een tweede nummer worden voorzien. Dit nummer - in het vervolg te noemen "volgnummer" - wordt, na verleening, ter linkerzijde van de handteekening van den Directeur gestempeld.

Vermelding op de verantwoordingsstaten, van vergunningnummer, zoowel als van volgnummer, waar dit gevraagd wordt, is noodzakelijk.

5. Consentgeld.
Een consentgeld ad 2% wordt geheven over de waarde van het tot eindproduct of gietstukken verwerkt metaal. Het wordt eveneens geheven bij veredeling in het buitenland tot eindproduct.

6. Formulier O.V.
Teneinde een nauwkeuriger overeenstemming te verkrijgen tusschen de voorraad-administratie van het Rijksbureau en die van de ingeschreven ondernemingen zal in het vervolg, tegelijkertijd met iedere periodieke enquête, een opgave verlangd worden betreffende verleende vergunningen, welker geldigheidsduur gedeeltelijk in de afgeloopen enquête-periode, gedeeltelijk in de nieuwe valt, en welke nog niet, of slechts gedeeltelijk, zijn gebruikt/geboekt en derhalve nog niet verantwoord. Deze opgave dient te worden gesteld op Formulier O.V., hetwelk bij de enquête per 31 Maart is gevoegd en hetwelk, na nauwkeurig te zijn ingevuld en onderteekend, tezamen met die enquête aan het Rijksbureau moet worden ingezonden.

RIJKSBUREAU VOOR NON-FERRO METALEN
de Directeur,
[Handtekening: E. de Jong]
(E. de Jong)

28.3.1942
Off/Br. [Paraaf: Onleesbaar] * Taal en Spelling: Het document is opgesteld in het Nederlands met de toen geldende spelling (bijv. "onderteekende", "Duitsche", "verleening").
* Administratieve Strengheid: De tekst benadrukt de noodzaak van strikte administratieve verantwoording. Zelfs ongebruikte vergunningen moeten worden geretourneerd met een verklaring. Er is een duidelijk onderscheid tussen reguliere toewijzingen en "Duitsche Orders".
* Financieel Aspect: Er wordt een "consentgeld" (een soort administratieve heffing of vergunningsrecht) van 2% genoemd op de waarde van verwerkte metalen.
* Controlemechanisme: Het document introduceert of bevestigt het gebruik van "Formulier O.V." om de voorraden van bedrijven te synchroniseren met de administratie van het Rijksbureau, wat duidt op een strak geleide distributie-economie. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het Rijksbureau voor Non-Ferro Metalen was een van de vele rijksbureaus die door de bezetter (en de Nederlandse overheid onder toezicht) werden ingezet om de schaarse grondstoffen te beheren.

Non-ferro metalen (zoals koper, aluminium en tin) waren cruciaal voor de oorlogsindustrie. De "Duitsche Orders" waarover gesproken wordt, verwijzen direct naar opdrachten voor de Wehrmacht of de Duitse economie. Het systeem van vergunningen en enquêtes was bedoeld om elke gram metaal te volgen en te voorkomen dat grondstoffen buiten het zicht van de overheid of de bezetter werden gebruikt of vastgehouden (hamsteren). De datum, maart 1942, valt in de periode dat de schaarste in Nederland nijpend begon te worden en de economische gelijkschakeling met Duitsland ver gevorderd was. E. de Jong Rijksbureau Wehrmacht