In de transcriptie worden doorgehaalde teksten weergegeven met een ~~streep~~ en handgeschreven toevoegingen tussen ^tekens^.

-2-

16 een tarief per strekkenden meter is opgenomen, terwijl in arti-
kel 17 een tarief per plaats is vastgesteld. Voor de dagmarkten
heeft deze verschillende tariefbepaling geen practische beteekenis,
aangezien de afmeting van de plaatsen op die markten, ~~voor zoover~~
~~deze tot nu toe zijn vastgesteld en voor de overige markten~~ krachtens
het bepaalde in artikel 4 van het Reglement op de Markten, zoowel
voor de electrisch- als de niet-electrisch verlichte markten 3
strekkende meters bedraagt.

De regeling van deze materie in twee artikelen houdt ver-
band met artikel 28 der Verordening ^hetwelk^ betrekking heeft op de
standplaatsen buiten de markten. Deze standplaatsen worden per
strekkenden meter uitgegeven en de grondslag voor deze heffing is
eveneens opgenomen in artikel 16 der Verordening. [We hebben over-
wogen om de tarieven voor de markten in één artikel samen te vatten
en voor de standplaatsen in artikel 28 een apart tarief op te nemen,
doch aangezien tot nu toe in de Verordening alle tarieven voor de
markten en voor de standplaatsen in de artikelen 16 en 17 zijn sa-
mengevat, zouden wij, om der wille der systematiek en om vernumme-
ring der volgende artikelen der Verordening te voorkomen, hierin
geen verandering willen brengen.] ~~Slechts zouden wij, in artikel 16~~ ^wij stellen dan voor om^
~~voor de onverlichte markten een tarief per plaats willen opnemen~~ ^op te nemen^
en daarnaast voor de standplaatsen een tarief per strekkenden meter.

Op het standplaatstarief komen wij hieronder nader terug ~~,~~ .
~~wij zullen thans overgaan tot het behandelen van het kalendermaand-~~
~~tarief op de markten.~~ ^Het kalendermaandtarief op de markten^

Een kalendermaandtarief in plaats van het bestaande kalen-
derweektarief brengt mede, dat de marktambtenaren niet meer wekelijks
het marktgeld bij iederen vasteplaatshouder behoeven op te halen,
doch dat dit eens per maand kan geschieden. Bij de bestaande rege-
ling zijn de marktambtenaren de geheele week doende met de inning
omdat de kooplieden niet verplicht zijn alle dagen der week op de
markt te zijn, waardoor iederen dag door de marktambtenaren moet
worden nagegaan, welke kooplieden nog niet hebben betaald. Deze
ambtenaren worden daardoor teveel aan hun eigenlijken taak, nl. het
houden van toezicht, contrôle en dergelijke onttrokken. Bovendien
moet bij de wekelijksche inning van het standplaatsgeld der vaste-
plaatshouders voor het Hoofdkantoor eens per week een contrôlestaat
van de inningen worden opgemaakt, ~~waardoor de ambtenaar ook teveel~~ ^hetgeen veel tijd en zorg ^
~~met administratieve werkzaamheden in beslag wordt genomen.~~ ^vraagt.^

~~Hieronder zal worden aangegeven op welke wijze naar ons~~
~~oordeel kan worden voorkomen, dat de inning van het maandtarief~~
~~zich over de geheele maand zou kunnen gaan uitstrekken.~~

^[Handgeschreven tekst in de linker marge, vervangt de laatste alinea:]^
^Om te voorkomen, dat bij een maandelijksche inning van het marktgeld de marktambtenaren daarmee de geheele maand in beslag worden genomen, is hieronder een regeling aangegeven, waarmee dit naar het oordeel der ondergeteekenden kan worden voorkomen^

Ten slotte zij opgemerkt, dat bij invoering van het maand- De tekst is een ambtelijk werkdocument waarin gezocht wordt naar een efficiëntere inrichting van de marktgelden-administratie. De kern van het voorstel is tweeledig:
1. Uniformering van tariefgrondslagen: Er wordt gediscussieerd of men moet rekenen per "strekkende meter" of "per plaats". Bij dagmarkten maakt dit weinig uit omdat plaatsen standaard 3 meter zijn, maar voor standplaatsen buiten de markt blijft de meter-maatstaf behouden.
2. Administratieve lastenverlichting: De overstap van een week- naar een maandtarief moet de werkdruk voor marktambtenaren verlagen. Onder het oude systeem waren zij de hele week bezig met innen en controleren (omdat kooplieden niet elke dag aanwezig zijn), wat ten koste ging van hun primaire toezichthoudende taken.

Opvallend is de grote hoeveelheid doorhalingen en de omkaderde handgeschreven toevoeging onderaan, wat duidt op een zorgvuldige tekstuele afweging om de juridische en praktische implicaties van de verordening zo helder mogelijk te formuleren. Dit document dateert waarschijnlijk uit de periode 1920-1940, gezien de gebruikte spelling (zoals de buigings-n in "strekkenden meter") en het gebruik van een typemachine uit die tijd. Het is een typisch voorbeeld van gemeentelijke bureaucratie in een tijd waarin markten nog een cruciale rol speelden in de stedelijke distributie en de controle daarop strikt werd gereguleerd. De discussie over de "systematiek der artikelen" (regels 13-20) laat zien dat men terughoudend was met het hernummeren van bestaande wetgeving, een herkenbaar conservatisme in juridische tekstredactie.