Getypte ambtelijke brief/rapportage. 16 mei 1916 (afgeleid van "16 Mei 6"). Onbekend (waarschijnlijk een afdelingshoofd binnen de gemeente Amsterdam). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen te Amsterdam. 8 16 Mei 6
17/4/1 den Heer Wethouder voor de
Amsterdam. Levensmiddelen

          Op vervolgblad 3 van myn bovenaangehaald rapport

d.d. 8 April jl. (No.37/53/3 M) berichtte ik, dat het
bestaande voorschrift van art.13 sub II b der Verordening
op de heffing, dat by een langer onafgebroken verblyf van
aanvoersschepen dan drie weken, het lichtertarief verschul-
digd is, in de practyk onjuist is gebleken. Onder verwyzing
naar hetgeen dienaangaande in laatstgenoemd rapport wordt
meegedeeld, vestig ik er de aandacht op, dat ook dat
bezwaar in het thans voorgestelde tarief is ondervangen.
Door het voorschrift van lid 2 van het voorgestelde
artikel 14, luidende, dat het "kadegeld" voor aanvoersschepen
eerst verschuldigd is vanaf den dag, waarop met het lossen
of met het laden van het vaartuig is aangevangen, wordt uit-
voering gegeven aan het plan, dat ik aankondigde op vervolg-
blad 1 van myn meegenoemd rapport d.d. 8 April jl. (No.
37/53/3 M). Voor de overwegingen, die tot het voorstellen van
deze bepaling leidden, moge ik verwyzen naar hetgeen onder
"ad 1" in dat rapport wordt meegedeeld.

          Art.15 van de voorgestelde verordening wykt alleen

in zooverre van art.14 der bestaande af, dat thans sprake is
van "degenen, die door of namens Burgemeester en Wethouders
als koopers of verkoopers tot het marktterrein worden toe-
gelaten", terwyl ik in art.15 sub a voorstel voortaan alleen
te spreken van "degenen, die door of namens Burgemeester en
Wethouders tot het marktterrein worden toegelaten." Door
deze wyziging wordt overeenstemming verkregen met het over-
eenkomstige voorschrift van art.26 der bestaande en art. 23
der voorgestelde verordening, betreffende het entréegeld der
vischmarkt.
Het bepaalde sub b in art.15 kan m.i. onveranderd
van het bestaande artikel worden overgenomen. Het personeel
der sub a bedoelde personen wordt inderdaad niet door of
namens Burgemeester en Wethouders toegelaten; het personeel
heeft slechts een afgeleid recht van toegang, uit hoofde van
zyn dienstbetrekking tot den werkgever, wien toegang is ver-
leend. De thans bestaande practyk is hiermede volkomen in * Taal en Spelling: Het document is opgesteld in het Nederlands met de destijds gangbare spelling (bijv. "myn", "verwyzing", "vischmarkt", "practyk"). Opvallend is het consequente gebruik van de 'y' waar men tegenwoordig 'ij' zou verwachten, wat vaak voorkwam bij oudere typemachines of specifieke schrijfstijlen.
* Inhoudelijke kern:
* Lichtertarief: Het automatisme waarbij schepen na drie weken een lichtertarief moesten betalen, bleek in de praktijk niet werkbaar en is aangepast.
* Kadegeld: De startdatum voor het betalen van kadegeld wordt gekoppeld aan het daadwerkelijke moment van laden of lossen, wat een eerlijkere belasting betekent voor schepen die enkel liggen te wachten.
* Toegangsrechten: Er wordt een juridische verfijning voorgesteld voor de toegang tot het marktterrein. Men wil de specifieke aanduiding "koopers of verkoopers" schrappen om de tekst breder en consistent met andere artikelen (betreffende entréegeld) te maken.
* Afgeleid recht: Er wordt expliciet gemaakt dat personeel van geautoriseerde partijen een "afgeleid recht" heeft op toegang, waardoor zij niet afzonderlijk door B&W aangewezen hoeven te worden. Dit document stamt uit mei 1916. Hoewel Nederland tijdens de Eerste Wereldoorlog neutraal was, had de oorlog grote invloed op de voedselvoorziening en de logistiek in de havens van Amsterdam. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" had een cruciale rol in het beheer van markten en de distributie van schaarse goederen. Deze correspondentie toont de bureaucratische processen om verordeningen (lokale wetgeving) te stroomlijnen en aan te passen aan de praktijkervaringen van die tijd. Het optimaliseren van haven- en marktgelden was essentieel voor zowel de gemeentekas als de efficiëntie van de voedselketen.